વૈષ્ણવ જન તો તેને કહિયે

No Comments

 

 

વૈષ્ણવ જન તો તેને  કહિયે, જે પીડ પરાઈ જાણે   રે
પર દુઃખે ઉપકાર કરે તોયે, મન અભિમાન ના આણે રે

સકળ. લોકમાં સહુને  વંદે,    નિંદા   ન    કરે   કેની   રે
વાચ કાછ મન નિશ્ચલ  રાખે   ધન ધન જનની તેની   રે

સમદૃષ્ટિ  ને   તૃષ્ણા  ત્યાગી   પરસ્ત્રી   જેને   માત  રે
જિહ્વા થકી અસત્ય ન બોલે પરધન નવ ઝાલે હાથ  રે

મોહ માયા વ્યાપે નહિ જેને દૃઢ વૈરાગ્ય જેના મનમાં રે
રામ નામ શુ તાળી રે લાગી સકળ તીરથ તેના તનમાં રે

વણ   લોભી    ને  કપટ રહિત છે કામ ક્રોધ નિવાર્યા રે
ભણે નરસૈયો  તેનું દર્શન કરતા  કુળ  એકોતેર તાર્યાં રે

– નરસિંહ મહેતા

સ્વર : ગાર્ગી વોરા, રિયાઝ મીર, નિધિ ધોળકિયા અને સોહેલ બ્લોચ

સંગીત : ડો ભરત પટેલ

નોંધ  :

આવતીકાલે ૧૫ ઓગસ્ટ ૨૦૧૮ થી સમગ્ર દેશ ના બધા જ રેડિયો સ્ટેશન પરથી પ્રસારણ શરૂ થશે. રાષ્ટ્રીય કક્ષા એ આ પ્રસ્તુતિ
નરસિંહ મહેતા નું આ ભજન ફરી રિક્રિએટ , નવી જ રીતે
.

તું નહીં તો શું?

No Comments

 

 

તું નહીં તો શું?
એવા સવાલ સાંજ પડતાં સુધીમાં તો, થઈ જાતા વૈશાખી લૂ
તું નહીં તો શું ?
તારા અભાવ ભરી રાત મને પીડે છે, જાણે કે પીંજાતું રૂ

માથા પર સડસડતા તોર ભર્યા રઘવાટે નીકળું હું છાંયડાની શોધમાં
પાનીમાં ખૂપેલી રસ્તાની કાંકરીઓ કહેતી કે જીવતર અવરોધમાં
સુક્કુ કોઈ ઝાડ ખર્યા પાંદડામાં ખખડી ને પાછા વળવાનું વન કહેતું

છાતી તો ઠીક છેક જીવ સુધી પહોંચીને ભીંસ આ પહાડોનો ડૂમો
સાંભળશે કોણ મારા કંઠમાં ને કંઠમાં જ સામટી સુકાઈ જતી બૂમો
આંગળી વઢાય એને ભૂલી શકાય પણ ભૂલ્યો ભૂલાય નહીં તું

– સંજુ વાળા

સ્વર: નિધી ધોળકિયા

સ્વરાંકન: ડો ભરત પટેલ

મારા રળજી રે

No Comments

 

 

મારા રળજી રે અમોને કૂવે પાણી મોકલ્યાં,
અમારે ન’તું જવું ને તો ય તમે ધક્કેલ્યાં!
કાળજકૂણા કાંટા વાગ્યા…

મારા રળજી રે અમારી પરવાળાની પાની,
દેડકો જોઈ ગયો ઉઘાડી – તીતીઘોડે પાડી તાલી
કાળજકૂણા કાંટા વાગ્યા…

મારા રળજી રે કાંટા છાનામાના વાગ્યા
નબળા મેળ વગરના પાક્યા-
કાળજકૂણા કાંટા વાગ્યા…

મારા રળજી રે તમે જૈ રશિયે તાર કરાવો (કે)
ઝટઝટ ચાંદલિયો મંગાવો, મારી પાનડિયો ઢંકાવો
કાળજકૂણા કાંટા વાગ્યા…

મારા રળજી રે તમારા હોઠ તણો શો હધડો
પોપટ-પેટ કપાવી લાવો, નાજુક પાની પર બંધાવો
કાળજકૂણા કાંટા વાગ્યા…

મારા રળજી રે વચમાં મંદિરના શ્રીજીએ
મારી પાનીને પંપાળી-ઓય મા પાંપણથી પંપાળી
કાળજકાંટા અમને વાગ્યા…

મારા રળજી રે અમારે ન’તું જવું ને તોયે તમે ધક્કેલ્યાં
કૂવે પાણી ભરવા ઠેલ્યાં-અમને કાળજકાંટા વાગ્યા.

– રાવજી પટેલ

સ્વર : સુરેશ જોષી

તમે શ્યામ થઈને

No Comments

 

 

તમે શ્યામ થઈને ફૂંકો, મને   વાંસળી    બનાવો
પછી આભ થઈને વ્યાપો, મને વાદળી  બનાવો

ભલે   અંગથી   છૂટીશું   પણ  સંગ   યાદ   રહેશે
તમે  સાપ-રૂપ  લો   તો   મને  કાંચળી  બનાવો

તમે  પર્વતો  ઊઠાવો  કે  પછી કોઈ રથ બચાવો
મને ભાર  કંઈ  ન  લાગે  મને  આંગળી  બનાવો

તમે આંખમાં   વસો છો અને શ્વાસમાં શ્વસો છો
અમે  તોય  તમને  જોશું  ભલે  આંધળી બનાવો

– દિલીપ રાવળ

સ્વર : રૂપકુમાર રાઠોડ

કબૂતરોનું ઘૂ ઘૂ ઘૂ

No Comments

 

 

કબૂતરોનું ઘૂ ઘૂ ઘૂ
કોયલ કૂજે કૂ કૂ કૂ
ચકલાં ઉંદર ચૂ ચૂ ચૂ
છછૂંદરોનું છૂ છૂ છૂ

કૂજનમાં શી કક્કાવારી?
હું કુદરતને પૂછું છું.
ઘૂવડ સમા ઘૂઘવાટા કરતો
માનવ ઘૂરકે હું હું હું

કબૂતરોનું ઘૂ ઘૂ ઘૂ
કોયલ કૂજે કૂ કૂ કૂ

લખપતિઓના લાખ નફામાં
સાચું ખોટું કળવું શું?
ટંક ટંકની રોટી માટે
રંકજનોને રળવું શું?

કબૂતરોનું ઘૂ ઘૂ ઘૂ
કોયલ કૂજે કૂ કૂ કૂ

હરિ ભજે છે હોલો
પીડિતોનો પ્રભુ! તું પ્રભુ તું
સમાનતાનો સમય થાશે ત્યાં
ઊંચું શું ને નીચું શું?

ફૂલ્યાં ફાલ્યાં ફરી કરો કાં
ફણિધરો શાં ફૂં ફૂં ફૂં

કબૂતરોનું ઘૂ ઘૂ ઘૂ
કોયલ કૂજે કૂ કૂ કૂ

થાંથાં થઈને થોભી જાતાં
સમાજ કરશે થૂ થૂ થૂ
માન વિનાના મૂકી જાશે
ખોટાં ખૂખલાં ખૂ ખૂ ખૂ

કબૂતરોનું ઘૂ ઘૂ ઘૂ
કોયલ કૂજે કૂ કૂ કૂ

પરમેશ્વર તો પહેલું પૂછશે
કોઈનું સુખદુ:ખ પૂછ્યું’તું?
દર્દભરી દુનિયામાં જઈને
કોઈનું આંસુ લૂછ્યું’તું?

ગેં ગેં ફેં ફેં કરતાં કહેશો
હેં હેં હેં હેં! શું શું શું?
કબૂતરોનું ઘૂ ઘૂ ઘૂ
કોયલ કૂજે કૂ કૂ કૂ

-દિનકરરાય કેશવલાલ વૈદ્ય
‘મીનપિયાસી’

જીવન-મરણ છે એક બહુ ભાગ્યવંત છું

No Comments

 

 

જીવન-મરણ   છે  એક  બહુ  ભાગ્યવંત છું,
તારી   ઉપર   મરું છું   હું   તેથી જીવંત  છું.

ખૂશ્બૂ હજી છે બાકી  જો સૂંઘી   શકો  મને
હું     પાનખર   નથી-હું   વીતેલી  વસંત છું.

હદથી વધી જઈશ તો તરત જ મટી જઈશ,
બિંદુની   મધ્યમાં     છું-હું  તેથી અનંત   છું.

બન્ને દશામાં શોભું  છું – ઝુલ્ફોની   જેમ  હું
વીખરાયેલો   કદી   છું,   કદી   તંતોતંત   છું.

મારા    પ્રયાસ   અંગે, ન આપો સમજ મને,
બુધ્ધિનો જેે માં ભાગ   નથી એવો   ખંત છું

રસ્તે   પલાંઠી વાળીને  -બે ઠો છું. હું ‘મરીઝ’
ને આમ   જોઈએ તો    ન  સાધુ   ન   સંત

– મરીઝ

બસ એટલી સમજ મને પરવરદિગાર દે

No Comments

 

 

બસ   એટલી   સમજ   મને પરવરદિગાર દે,
સુખ    જ્યારે જ્યાં  મળે, બધાના વિચાર દે.

માની   લીધું   કે  પ્રેમની  કોઈ     દવા  નથી,
જીવનના   દર્દની   તો    કોઈ   સારવાર   દે.

ચાહ્યું   બીજું   બધું  તે   ખુદાએ   મને દીધું,
એ   શું   કે   તારા   માટે   ફક્ત ઈન્તજાર દે.

આવીને    આંગળીમાં    ટકોરા   રહી ગયા,
સંકોચ   આટલો  ન  કોઈ   બંધ   દ્વાર   દે.

પીઠામાં   મારું  માન  સતત  હાજરીથી  છે
મસ્જિદમાં રોજ જાઉં તો કોણ આવકાર દે !

નવરાશ  છે   હવે   જરા   સરખામણી કરું,
કેવો  હતો   અસલ   હું, મને  એ  ચિતાર દે.

તે  બાદ  માંગ  મારી     બધીયે    સ્વતંત્રતા,
પહેલાં  જરાક   તારી   ઉપર. ઈખ્તિયાર  દે.

આ   નાનાં-નાનાં   દર્દ તો થાતાં નથી સહન,
દે    એક   મહાન. દર્દ   અને  પારાવાર    દે.

સૌ પથ્થરોના બોજ  તો ઊંચકી લીધા અમે,
અમનેે. નમાવવા   હો  તો  ફૂલોનો   ભાર  દે.

દુનિયામા   કંઇકનો   હું કરજદાર છું ‘મરીઝ’,
ચૂકવું   બધાનું   દેણ   જો અલ્લાહ ઉધાર દે.

– મરીઝ

સ્વર : પુરુષોત્તમ ઉપાધ્યાય

પાનખરની શુષ્ક્તા

No Comments

 

 

પાનખરની   શુષ્ક્તા  પથરાય   આસપાસ
પાંપણે તારું સ્મરણ. છલકાય  આસપાસ

સ્વપ્નમાં   ચીતરી   રહું  લીલાશને   હજી
ત્યાં ખરે તુજ નામના ટહુકાઓ આસપાસ

છાલકો    પગરવ   તણી વાગે છે ક્યારની
ધારણા  રેતી  બની   પથરાય   આસપાસ

દર્પણો      ફૂટી   ગયા     સંબંધનાં    હવે
ને  પછી  ચેહેરા  બધા  તરડાય આસપાસ

પાનખરની  શુષ્ક્તા   પથરાય.ય આસપાસ
પાંપણે  તારું  સ્મરણ છલકાય આસપાસ

– વિહાર મજમુદાર

સ્વર :ગાર્ગી વોરા

ટોચ પર છો ના ચડાયું!

No Comments

આસ્વાદ

 

 

ટોચ   પર   છો ના ચડાયું!
સુખ     તળેટીમાં   સમાયું.

દોસ્ત, તારું વ્હાલ પણ કાં
આજ    લાગે   ઓરમાયું?

લાગણી  સામું   જુએ   છે,
જાણે  બાળક  હો  નમાયું!

સૂર્ય   સામે    શબ્દ    મૂકો,
તેજ    નીકળશે     સવાયું!

આ  કવિતા  છે  બીજું  શું?
એકલો           વિચારવાયુ.

જિંદગીની         ભરબજારે
શ્વાસનું   ખિસ્સું      કપાયું!

–  હિમલ પંડ્યા

સ્વર : ગાર્ગી વોરા

સ્વરાંકન : ડો ભરત પટેલ

આસ્વાદ : ગુણવંત ઉપાધ્યાય

એક પંખી આવીને ઉડી ગયું

No Comments

 


 

એક પંખી આવીને ઉડી ગયું
એક વાત સરસ સમજાવી ગયું
એક પંખી આવીને ઉડી ગયું

આ દુનિયા એક પંખીનો મેળો, કાયમ ક્યાં રહેવાનું છે
ખાલી હાથે આવ્યા એવાં , ખાલી હાથે જવાનું છે
જેને તે તારું માન્યું તે તો , અહીંનું અહીં સૌ રહી ગયું
એક પંખી આવીને ઉડી ગયું

જીવન પ્રભાતે જન્મ થયો ને સાંજ પડે ઉડી જાતું
સાગા સંબંધી માયા મૂડી સૌ મૂકી અલગ થાતું
એકલવાયું આતમ પંખી, સાથે ના કઈ લઇ ગયું
એક પંખી આવીને ઉડી ગયું

પાંખોવાળા પંખીઓ જે ઉડી ગયા આકાશે
ભાન ભૂલી ભટકે ભવરણમાં, માયા મૃગજળના આશે
જગતની આંખો જોતી રહીને પાંખ વિના એ ઉડી ગયું
એક પંખી આવીને ઉડી ગયું

ધર્મ પૂણ્યની લક્ષ્મી ગાંઠે, સતરમાનો સથવારો
ભવસાગર તરવાની વાતે અન્ય નથી કોઈ આરો
જતા જતા પંખી જીવનનું, સાચો અર્થ સમજાવી ગયું

સ્વર : નિશા ઉપાધ્યાય

Older Entries