…. લઈને આવ મા

No Comments

 

 

વાત માંડી   છે  હજુ,  અંજામ.  લઈને  આવ  મા,
જીતવા તો  દે. મને,   ઈનામ    લઈને   આવ   મા;

આ   નગરની   હર  ગલી   શોખીન સન્નાટાની  છે,
શબ્દને તું  આમ   ખુલ્લેઆમ   લઈને  આવ   મા;

ક્યાંય સુકાયા નથી  કોઈ   આંખના  દરિયા  હજુ,
હોઠ પર “શ્રી રામ” કે “ઈસ્લામ” લઈને આવ મા;

જિન્દગી    આખી   વીતાવી    ભૂલવામાં   જેમને,
એમની  તસ્વીર,    એનું   નામ  લઈને   આવ  મા;

હું  હળાહળ   ઝેરને  પીવા   મથું     છું   ક્યારનો,
દોસ્ત,   અત્યારે   છલકતું  જામ લઈને આવ  મા.

– હિમલ પંડ્યા

સ્વર : ડો. ભાવના મહેતા
સ્વરાંકન : પ્રણવ મહેતા

કાળ જુઓને અજગર જેવો

No Comments

 

કાળ જુઓને અજગર જેવો ધીમે સરકતો જાય છે,
શ્વાસ બીજાં શ્વાસને   ભૂતકાળ  બનાવે  જાય   છે.

નાનું   સરખું   સુખ   મળે  તો  પણ રાજી થાઉ હવે,
મોટા દુઃખો મન આ મારૂં  પળમાં  વિસરી  જાય  છે.

સાગર, ધરતી, આભ રૂપાળી સુષ્ટિ પરના આવરણ,
સઘળાં   બંધન   તોડી   હૈયું  અવકાશે   ખેંચાય છે.

પંડિતોની    ભાષા   કહે   કે   ‘દેહ  છૂટે તો દેવ મળે’,
કાયામાં   છે  ઈશ્વર   તોયે   પથ્થર  પૂજે  જાય  છે.

– કમલેશ સોનાવાલા

સ્વર : ધનાશ્રી પંડિત
સ્વરાંકન : ઉદય મજુમદાર

પાગલ છે જમાનો ફૂલોનો

No Comments

 

 

પાગલ છે જમાનો ફૂલોનો, દુનિયા છે દીવાની  ફૂલોની
ઉપવનને કહી દો ખેર નથી! વિફરી છે જવાની ફૂલોની.

સૌંદર્યની   ચાહતના  પરદે, સૌંદર્યોની  લૂંટો   ચાલે છે
ફૂલો તો   બિચારા શું  ફૂલે! દુશ્મન છે જવાની ફૂલોની

ઉપવનને લૂંટાવી દેવાનો  આરોપ છે  કોના જોબનપર
કાંટાની   અદાલત  બેઠી  છે લેવાને  જુબાની  ફૂલોની.

તું   શૂન્ય  કવિને  શું. જાણે એ  રૂપનો કેવો પાગલ છે
રાખે   છે   હૃદય પર  કોરીને. રંગીન  નિશાની ફૂલોની.

– શૂન્ય પાલનપુરી

સ્વર : ભરત ગાંધી

ઈરાદા રહે છે

No Comments

 

છૂટે  શ્વાસ  પાછળ  ઈરાદા  રહે   છે,
ફક્ત  આંસુઓના  દિલાશા   રહે  છે.

વહી જાય જળ રેત   પરથી   સમયનું,
ને   વેરાન   ખાલી   કિનારા  રહે   છે.

ઘણી   વાર  એવું   બને    પ્રેમમાં   કે,
અઢી શબ્દ   સાથે  નિસાસા  રહે  છે.

લખે જાત બાળી ગઝલ ને  છે  શક્ય,
શબદમાં ઝખમના તીખારા   રહે  છે.

હથેળી   ધરી   હુંફ   આપી  શક્યાના,
છબીમાં સ્વજન બસ બિચારા રહે છે.

-ડો.પરેશ સોલંકી.

સ્વર : રિયાજ મીર
સ્વરાંકન : ડો ભરત પટેલ

…. ઊંઘવા દેતું નથી.

1 Comment

આંખ પર તોળાતું ભારણ ઊંઘવા દેતું નથી.
જાગતા રહેવાનું ડહાપણ ઊંઘવા દેતું નથી.

હાંફ લઈને ,થાક લઈને હું સતત દોડ્યા કરું,
આંખમાં ઊગેલું એક રણ ઊંઘવા દેતું નથી.

ભૂખની માફક સતત ખખડયા કરે છે રાતભર,
ઝૂંપડીને ખાલી વાસણ ઊંઘવા દેતું નથી.

યુદ્ધ પૂરું થઈ ચૂક્યું છે શસ્ત્રો પણ સૂતાં જ છે!
પણ હજુ અંદરનું ‘હણહણ’ ઊંઘવા દેતું નથી.

જીવ ચોંટયો છે હજુ ખીંટી ઉપરના ચીંથરે!
કે નવું નક્કોર પહેરણ ઊંઘવા દેતું નથી.

ફૂલનો એક છોડ મોટો થઈ રહ્યો છે આંગણે
ત્યારથી આ ઘરને પ્રાંગણ ઊંઘવા દેતું નથી.

હોય છો મખમલ મુલાયમ રાત તો ભૈ રાત છે,
કોઈને આ કાળું કામણ ઊંઘવા દેતું નથી.

કારણો ‘ને તારણોમાં અન્યને શું દોષ દે!
જાગવા લીધેલું ખુદ પ્રણ ઊંઘવા દેતું નથી.

બે તરફ પડખાં ફરીને આખરે માલૂમ પડે,
હાથનું લીધેલું ટેકણ ઊંઘવા દેતું નથી.

વાત આવીને ફરીથી ત્યાંજ અટકી જાય છે,
વારતાનું છેલ્લું પ્રકરણ ઊંઘવા દેતું નથી.

થઈ ઉલા-સાની-ઉલા-સાની-ઉલા-સાની-ઉલા,
બન્ને મિસરાનું આ વળગણ ઊંઘવા દેતું નથી.

-જુગલ દરજી

ગઝલ સ્પર્ધામાં પ્રથમ ક્રમાંકે આવેલી ગઝલ
નિર્ણાયક શ્રી – Snehi Parmar
આયોજન- ગઝલ સંપદા

લેવા ગયો જો પ્રેમ તો વહેવાર પણ ગયો

No Comments

 

 

લેવા ગયો જો  પ્રેમ  તો  વહેવાર  પણ  ગયો,
દર્શનની ઝંખના હતી, અણસાર  પણ  ગયો.

એની  બહુ   નજીક   જવાની   સજા   છે  એ,
મળતો હતો જે   દૂરથી સહકાર   પણ   ગયો.

રહેતો   હતો  કદી   કદી   ઝુલ્ફોની   છાંયમાં,
મારા નસીબમાંથી  એ   અંધકાર  પણ  ગયો.

સંગતમાં જેની સ્વર્ગનો  આભાસ  હો   ખુદા,
દોઝખમાં કોઈ એવો  ગુનેગાર   પણ   ગયો ?

એ    ખુશનસીબ  પ્રેમીને  મારી  સલામ  હો,
જેનો સમયની સાથે  હ્રદયભાર  પણ   ગયો ?

એ પણ છે સત્ય એની ઉપર  હક  નથી  હવે,
એવુંય  કંઈ  નથી  કે  અધિકાર   પણ   ગયો.

સાકી છે સ્તબ્ધ  જોઈ નશાની અગાઢ ઊંઘ,
પીનારા   સાથે    કામથી પાનાર   પણ ગયો.

કેવી     મજાની    પ્રેમની    દીવાનગી   હશે !
કે જ્યાં ‘મરીઝ’ જેવો   સમજદાર  પણ  ગયો

-‘મરીઝ’

સ્વરઃ ઉદય મઝુમદાર
સ્વરાંકન : ઉદય મઝુમદાર

જાશું જઈને કાળની ગરદન ઝુકાવશું

No Comments

 

 

જાશું   જઈને   કાળની     ગરદન    ઝુકાવશું,
સંસાર   પરથી   જુલ્મની   હસ્તી   મિટાવશું.

જવાળાઓ   ઠારશું       ને   ફૂલો   ખિલાવશું,
જગને   અમારા   પ્રેમનો   પરચો     બતાવશું.

કમજોરથી    અમે   નથી   કરતા   મુકાબલો;
કોણે   કહ્યું   કે   ‘મોતથી    પંજો     લડાવશું ?’

મૃગજળને   પી જશું  અમે  ઘોળીને  એક  દી,
રણને   અમારી  પ્યાસનું   પાણી    બતાવશું.

ચાલે છે ક્યાં  વિરોધ  વિના  કોઈ  કારભાર ?
ભરશું  જો   ફૂલછાબ  તો  કાંટા  ય  લાવશું !

ડૂબેલ માની   અમને    ભલે   બુદબુદા   હસે,
સાગર   ઉલેચશું   અને     મોતી     લુંટાવશું.

આખી  સભાને   સાથમાં  લેતા  જશું   અમે;
અમને  ઉઠાડશો    તો   કયામત   ઊઠાવશું.

બળશે નહીં  શમા તો જલાવીશું  તનબદન !
જગમાં અખંડ જ્યોતનો  મહિમા નિભાવશું.

માથા  ફરેલ   શૂન્યના   ચેલા   છીએ    અમે,
જ્યાં  ધૂન  થઈ   સવાર  ત્યાં  સૃષ્ટિ રચાવશું.

― શૂન્ય પાલનપુરી

સ્વર : ડો. પાર્થ ઓઝા
સ્વરાંકન : સંજય ઓઝા

મજબૂરી કેવી ડાળની

No Comments

 

 

મજબૂરી   કેવી  ડાળની, બટકી ય  ના શકે
એનાં   ખરેલાં   પાનને  અડકી ય  ના   શકે

એવા છે  ચ્હેરા   કૈંક   જે  છૂટે   ન  દ્રષ્ટિથી,
ભીતે   છબિની   જેમ  તે   ટકી  ય ના   શકે

વહેતી રહી અવાજની  સરવાણીઓ ભીતર,
કંઠે   ડૂમો   છે   એવો  કે  ત્રબકી ય ના શકે

કાયમ   ખૂલી  રહે  છે   પ્રતીક્ષાની   ટેવથી,
આંખો  હવે તો  ઊંઘમાં  ઝબકી ય ના શકે

આજે  દ્વિધાનો  પંથ   ચરણને   નડી  ગયો,
આગળ વધી શકે નહીં,અટકી  ય  ના  શકે

આંખોને દોસ્ત, આજ. નદી કઈ રીતે કહું?
જો આવે ઘોડાપૂર તો છલકી  ય  ના  શકે!

– મનોજ ખંડેરિયા

સ્વર : આલાપ દેસાઈ
સ્વરાંકન : અમર ભટ્ટ

આંખોમાં આવી રીતે તું

No Comments

 

 

આંખોમાં આવી રીતે તું દૃશ્યો ન મોકલાવ,
ખાલી  થયેલ  ગામમાં જાસો ન  મોકલાવ.

ફૂલો ય પૂરબહારમાં  હિંસક છે આજકાલ,
રહેવા દે  રોજ તું  મને ગજરો ન મોકલાવ.

તું  આવ કે પાડી રહ્યો   છું  સાદ હું   તને,
પહાડોની જેમ ખોખરો  પડઘો ન મોકલાવ.

ખાબોચિયું   જ આમ તો પર્યાપ્ત હોય છે,
હોડી   ડુબાડવાને તું  દરિયો  ન  મોકલાવ.

થોડોક  ભૂતકાળ   મેં  આપ્યો હશે  કબૂલ,
તું  એને  ધાર   કાઢીને  પાછોો ન મોકલાવ.

– રમેશ પારેખ

સ્વર : નયનેશ જાની

સ્વરાંકન :નયનેશ જાની

ઝુલ્ફમાં ભૂલી પડેલી આંગળી

No Comments

 

 

ઝુલ્ફમાં  ભૂલી   પડેલી    આંગળી,    તેં  સાંભળ્યું?
રાતભરનો   થાક   લઈ પાછી. વળી,  મેં સાંભળ્યું.

આંગળી   ખંડેરનો  હિસ્સો   નથી,   તેં સાંભળ્યું?
છે    હવે       ગુલમહોરની     કળી,   મેં સાંભળ્યું.

ટેરવે    ઘેઘુર     સન્નાટો      હતો,    તેં  સાંભળ્યું?
દરબદર  વાગે  હવે  ત્યાં  વાંસળી,    મેં સાંભળ્યું.

છે   ઉઝરડા  મખમલી આકાશમાં,   તેં સાંભળ્યું?
આ નખોનું નામ હિંસક    વીજળી,   મેં સાંભળ્યું.

સાવ બરછટ એ બધો  વિસ્તાર  છે,  તે સાંભળ્યું?
એટલે જ ત્યાં સ્પર્શની લાશો   ઢળી, મેં સાંભળ્યું.

આ અજાણ્યો દેશ માફક    આવશે, તેં સાંભળ્યું ?
એક જાણીતી ગલી અહિંયા મળી,    મેં સાંભળ્યું.

આપણું    મળવું ગઝલ  કહેવાય છે, તે સાંભળ્યું?
કાફિયા   ઓઢી   ફગાવી  કામળી,  મેં સાંભળ્યું

– વિનોદ જોશી

સ્વર : આશિત દેસાઈ

સ્વરાંકન : આશિત દેસાઈ

Older Entries

Contact Us On WhatsApp @Amit Trivedi