… યુગને પલટાવી ગયા

No Comments

 

 

છે   ઘણાં   એવા   કે  જેઓ યુગને પલટાવી ગયા
પણ   બહુ   ઓછા છે    જેઓ પ્રેમમાં ફાવી ગયા.

દુર્દશા    જેવું  હતું   કિંતુ   સમજ     નો’તી   મને,
દોસ્તો   આવ્યા   અને  આવીને  સમજાવી   ગયા.

હું   વીતેલા દિવસો  પર   એક  નજર કરતો  હતો,
યાદ કંઈ આવ્યું નહીં – પણ આંસુઓ આવી ગયાં.

મેં લખેલો  દઈ ગયા – પોતે   લખેલો   લઈ   ગયા,
છે    હજી  સંબંધ  કે   એ  પત્ર   બદલાવી   ગયા.

‘સૈફ’  આ   તાજી કબર   પર નામ તો મારું જ છે,
પણ   ઉતાવળમાં   આ લોકો કોને  દફનાવી ગયા!

– સૈફ પાલનપૂરી

સ્વર : મનહર ઉધાસ

ભીડ નિહાળી ભડકે આંખો

No Comments

 

 

ભીડ  નિહાળી   ભડકે  આંખો
દોડે  ઊભી     સડકે    આંખો

થડકો લાગી જાય   સહજ તો
રોમે    રોમે     થડકે      આંખો

દિલસોજીની વાત શું   કરવી!
દિલ ધડકે  તો ધડકે     આંખો

ઝાકળ જળમાં પલળી પલળી
વરસે    તડકે   તડકે    આંખો

પાણી પાણી   પળમાં  કરી   દે
પથ્થરને   જો  અડકે    આંખો

દરિયાની   યે  છાતી      માથે
જઈને    હોળી  ખડકે આંખો

સળગાવી   છે   સ્નેહે ‘ઘાયલ’
કેમ   બળેે  ના  ભડકે  આંખો

– અમૃત ‘ઘાયલ’

સ્વર. : પિયુ સરખેલ

હૈયે તો છું

No Comments

 

હૈયે   તો   છું  પણ હોઠેથી ભુલાઈ  ગયેલો માણસ છું,
હું   મારા ડાબા  હાથે ક્યાંક મુકાઈ  ગયેલો માણસ છું.

સૌ જાણે   છે  કે  ચાવું છું પાન  હું હંમેશા  મઘમઘતાં,
હર પિચકારીમાં રોજ અહીં થૂંકાઈ ગયેલો  માણસ છું.

પાણીમાં પડેલા  કાગળના અક્ષર જેવા છે શ્વાસ બધા,
જીવું  છું  ઝાંખું    પાંખું હું   ભુંસાઈ ગયેલો માણસ છું.

પાણીનો છે આભાસ એવો લાગું છું સ્વયં દરિયા જેવો,
કંઈ એવી તરસથી રણ જેવું સુકાઈ ગયેલો માણસ છું.

કયારેક   એવું   પણ લાગે છે  આ વસ્તીમાં વસનારાને,
એક સાવ બજારૂ ઓરત છું ચૂંથાઈ  ગયેલો માણસ છું.

સૌ આવી ગુનાહો પોતાના કબૂલીને મનાવે છે મિસ્કીન,
કોને   કહેવું   હું   મારાથી  રિસાઈ   ગયેલો માણસ છું.

– રાજેશ વ્યાસ ‘ મિસ્કીન’

સ્વર : અમર ભટ્ટ
સ્વરાંકન : અમર ભટ્ટ

જ્યારે કલા કલા નહીં, જીવન બની જશે

No Comments


 

જ્યારે કલા, કલા નહીં, જીવન બની  જશે,
મારું  કવન   જગતનું   નિવેદન બની જશે.

શબ્દોથી પર જો દિલનું નિવેદન બની જશે
તું   પોતે તારા   દર્દનું   વર્ણન  બની   જશે

જે  કંઈ  હું   મેળવીશ   હંમેશા  નહીં  રહે,
જે. કંઈ  તું  આપશે  સનાતન   બની  જશે.

મીઠા   તમારા   પ્રેમના   પત્રો   સમય જતાં
નહોતી   ખબર   કે  દર્દનું વાચન બની જશે

તારો  સમય કે   નામ છે  જેનું   ફક્ત સમય
એને  જો હું વિતાવું તો  જીવન  બની જશે

તારું છે   એવું   કોણ   કે  માગે સ્વતંત્રતા !
મારું   છે   એવું   કોણ કે બંધન બની જશે.

આંખો મીંચીને ચાલશું અંધકારમાં  ‘મરીઝ’,
શંકા  વધી   જશે   તો  સમર્થન બની જશે.

– મરીઝ

સ્વર : પુરુષોત્તમ ઉપાધ્યાય

કાજળ ભર્યાં નયનનાં કામણ મને ગમે છે

No Comments

& nbsp;

 

કાજળ  ભર્યાં  નયનનાં  કામણ  મને  ગમે  છે
કારણ નહી જ  આપું,   કારણ   મને   ગમે  છે

લજ્જા   થકેલી   નમેલી પાંપણ  મને   ગમે  છે,
ભાવે છે  ભાર  મનને,   કારણ   મને   ગમે   છે

હસવું   સદાય  હસવું,   દુઃખમાં સદાય હસવું,
દિવાનગી તણું  આ  ડહાપણ  મને   ગમે   છે.

આવી ગયાં છે આંસુ, લુછો નહીં   ભલા  થઈ,
આ  બારેમાસ   લીલાં  તોરણ  મને   ગમે  છે

જીવન અને મરણની, હર પળ  મને  ગમે   છે,
કે ઝેર પણ   ગમે   છે,   મારણ   મને  ગમે  છે

દિલ તો હવે તને શું દુનિયા એ પણ નહી દઉં,
એ પણ મને ગમે છે, આ પણ   મને   ગમે   છે

લાવે    છે   યાદ   ફૂલો,  છાબો  ભરી-ભરી  ને
છે ખૂબ મોહબ્બતીલી, માલણ  મને  ગમે  છે

‘ઘાયલ’ મને મુબારક, આ ઊર્મિ કાવ્ય મારાં,
મેં   રોઈ   ને   ભર્યાં   છે,  એ રણ મને ગમે  છે

– અમૃત ઘાયલ

સ્વર : મનહર ઉધાસ

તમે શ્યામ થઈને

No Comments

 

 

તમે શ્યામ થઈને ફૂંકો, મને   વાંસળી    બનાવો
પછી આભ થઈને વ્યાપો, મને વાદળી  બનાવો

ભલે   અંગથી   છૂટીશું   પણ  સંગ   યાદ   રહેશે
તમે  સાપ-રૂપ  લો   તો   મને  કાંચળી  બનાવો

તમે  પર્વતો  ઊઠાવો  કે  પછી કોઈ રથ બચાવો
મને ભાર  કંઈ  ન  લાગે  મને  આંગળી  બનાવો

તમે આંખમાં   વસો છો અને શ્વાસમાં શ્વસો છો
અમે  તોય  તમને  જોશું  ભલે  આંધળી બનાવો

– દિલીપ રાવળ

સ્વર : રૂપકુમાર રાઠોડ

જીવન-મરણ છે એક બહુ ભાગ્યવંત છું

No Comments

 

 

જીવન-મરણ   છે  એક  બહુ  ભાગ્યવંત છું,
તારી   ઉપર   મરું છું   હું   તેથી જીવંત  છું.

ખૂશ્બૂ હજી છે બાકી  જો સૂંઘી   શકો  મને
હું     પાનખર   નથી-હું   વીતેલી  વસંત છું.

હદથી વધી જઈશ તો તરત જ મટી જઈશ,
બિંદુની   મધ્યમાં     છું-હું  તેથી અનંત   છું.

બન્ને દશામાં શોભું  છું – ઝુલ્ફોની   જેમ  હું
વીખરાયેલો   કદી   છું,   કદી   તંતોતંત   છું.

મારા    પ્રયાસ   અંગે, ન આપો સમજ મને,
બુધ્ધિનો જેે માં ભાગ   નથી એવો   ખંત છું

રસ્તે   પલાંઠી વાળીને  -બે ઠો છું. હું ‘મરીઝ’
ને આમ   જોઈએ તો    ન  સાધુ   ન   સંત

– મરીઝ

બસ એટલી સમજ મને પરવરદિગાર દે

No Comments

 

 

બસ   એટલી   સમજ   મને પરવરદિગાર દે,
સુખ    જ્યારે જ્યાં  મળે, બધાના વિચાર દે.

માની   લીધું   કે  પ્રેમની  કોઈ     દવા  નથી,
જીવનના   દર્દની   તો    કોઈ   સારવાર   દે.

ચાહ્યું   બીજું   બધું  તે   ખુદાએ   મને દીધું,
એ   શું   કે   તારા   માટે   ફક્ત ઈન્તજાર દે.

આવીને    આંગળીમાં    ટકોરા   રહી ગયા,
સંકોચ   આટલો  ન  કોઈ   બંધ   દ્વાર   દે.

પીઠામાં   મારું  માન  સતત  હાજરીથી  છે
મસ્જિદમાં રોજ જાઉં તો કોણ આવકાર દે !

નવરાશ  છે   હવે   જરા   સરખામણી કરું,
કેવો  હતો   અસલ   હું, મને  એ  ચિતાર દે.

તે  બાદ  માંગ  મારી     બધીયે    સ્વતંત્રતા,
પહેલાં  જરાક   તારી   ઉપર. ઈખ્તિયાર  દે.

આ   નાનાં-નાનાં   દર્દ તો થાતાં નથી સહન,
દે    એક   મહાન. દર્દ   અને  પારાવાર    દે.

સૌ પથ્થરોના બોજ  તો ઊંચકી લીધા અમે,
અમનેે. નમાવવા   હો  તો  ફૂલોનો   ભાર  દે.

દુનિયામા   કંઇકનો   હું કરજદાર છું ‘મરીઝ’,
ચૂકવું   બધાનું   દેણ   જો અલ્લાહ ઉધાર દે.

– મરીઝ

સ્વર : પુરુષોત્તમ ઉપાધ્યાય

પાનખરની શુષ્ક્તા

No Comments

 

 

પાનખરની   શુષ્ક્તા  પથરાય   આસપાસ
પાંપણે તારું સ્મરણ. છલકાય  આસપાસ

સ્વપ્નમાં   ચીતરી   રહું  લીલાશને   હજી
ત્યાં ખરે તુજ નામના ટહુકાઓ આસપાસ

છાલકો    પગરવ   તણી વાગે છે ક્યારની
ધારણા  રેતી  બની   પથરાય   આસપાસ

દર્પણો      ફૂટી   ગયા     સંબંધનાં    હવે
ને  પછી  ચેહેરા  બધા  તરડાય આસપાસ

પાનખરની  શુષ્ક્તા   પથરાય.ય આસપાસ
પાંપણે  તારું  સ્મરણ છલકાય આસપાસ

– વિહાર મજમુદાર

સ્વર :ગાર્ગી વોરા

ટોચ પર છો ના ચડાયું!

No Comments

આસ્વાદ

 

 

ટોચ   પર   છો ના ચડાયું!
સુખ     તળેટીમાં   સમાયું.

દોસ્ત, તારું વ્હાલ પણ કાં
આજ    લાગે   ઓરમાયું?

લાગણી  સામું   જુએ   છે,
જાણે  બાળક  હો  નમાયું!

સૂર્ય   સામે    શબ્દ    મૂકો,
તેજ    નીકળશે     સવાયું!

આ  કવિતા  છે  બીજું  શું?
એકલો           વિચારવાયુ.

જિંદગીની         ભરબજારે
શ્વાસનું   ખિસ્સું      કપાયું!

–  હિમલ પંડ્યા

સ્વર : ગાર્ગી વોરા

સ્વરાંકન : ડો ભરત પટેલ

આસ્વાદ : ગુણવંત ઉપાધ્યાય

Older Entries