ઠોકરની સાથે નામ તુજ લેવાય છે ઈશ્વર

No Comments

 

 

ઠોકરની   સાથે   નામ   તુજ  લેવાય   છે  ઈશ્વર,
તું   કેવો    અક્સ્માતથી     સર્જાય     છે   ઈશ્વર.

હેઠો   મૂકાશે   હાથને   ભેગા  થશે     પછી   જ,
કોશિશ જ્યાં પતે ત્યાં જ શરૂ થાય  છે   ઈશ્વર.

જો   દૂર   પેલી   વસ્તીમાં   ભૂખ્યા   છે   ભૂલકાં,
લાગે    છે    તને   દૂરનાં   ચશ્માંય     છે   ઈશ્વર.

કે’ છે    તું     પેલા      મંદિરે     છે   હાજરાહજૂર,
તું    પણ   શું   ચકાચોંધથી    જાય  છે   ઈશ્વર ?

થોડા જગતના આંસુઓ, થોડા  મરીઝના  શે’ર,
લાવ્યો છું જુદી પ્રાર્થના,  સંભળાય  છે   ઈશ્વર ?

એનામાં  હું  ય  માનતો   થઈ   જાઉં   છું  ત્યારે,
મારામાં  જ્યારે  માનતો    થઈ  જાય  છે  ઈશ્વર.

– સૌમ્ય જોશી

સ્વર : આલાપ દેસાઈ

પનઘટે છલકાતી ગાગર સાંભરે

No Comments

 

 

પિયર ગયેલી ભરવાડણની ગઝલ
——–

પનઘટે  છલકાતી   ગાગર  સાંભરે,
દી ઊગે ને  રોજ  સહિયર   સાંભરે.

છેડલો ખેંચી   શિરામણ   માગતો
વાસીદું    વાળું ને  દિયર   સાંભરે.

ત્રાડ   સાવજની  પડે   ભણકારમાં,
રાતના   થરથરતું   પાધર   સાંભરે.

ઢોલિયે   ઢાળું   હું   મારો    દેહ ને,
બાથમાં લઈ લેતી   નીંદર   સાંભરે.

કાંબિયું ખખડે ને  હું   ચોંકી   ઊઠું,
ઝાંઝરો  રણકે  ને    જંતર   સાંભરે.

તાણ    ભાભુજીએ  કીધી’તી  નકર
કોણ  બોલ્યું’તુ  કે  મહિયર સાંભરે.

મા ! મને  ગમતું નથી આ ગામમાં
હાલ્ય, બચકું બાંધ, આયર સાંભરે.

– નયન દેસાઈ

તારું કશું ન હોય તો છોડીને આવ તું

No Comments

 

 

તારું  કશું  ન   હોય  તો  છોડીને  આવ  તું,
તારું  જ બધું   હોય  તો  છોડી  બતાવ  તું.

અજવાળું જેના ઓરડે   તારા   જ   નામનું,
હું   એજ   ઘર  છું    એજ  ભલેને  આવ  તું.

પહેર્યું  છે  એ  તું જ  છે,  ઓઢું   છે    એવું,
મારો  દરેક શબ્દ  તું,   મારું    સ્વભાવ  તું.

“મિસ્કીન’ સાત  દરિયા કરી  પાર એ  મળે,
એ   રેખા   હથેળીમાં  નથી  તો પડાવ  તું.

– રાજેશ વ્યાસ ‘ મિસ્કીન ‘

સ્વર : અનાલ વસાવડા

સ્વરાંકન : પુરૂષોત્તમ ઉપાધ્યાય

… યુગને પલટાવી ગયા

No Comments

 

 

છે   ઘણાં   એવા   કે  જેઓ યુગને પલટાવી ગયા
પણ   બહુ   ઓછા છે    જેઓ પ્રેમમાં ફાવી ગયા.

દુર્દશા    જેવું  હતું   કિંતુ   સમજ     નો’તી   મને,
દોસ્તો   આવ્યા   અને  આવીને  સમજાવી   ગયા.

હું   વીતેલા દિવસો  પર   એક  નજર કરતો  હતો,
યાદ કંઈ આવ્યું નહીં – પણ આંસુઓ આવી ગયાં.

મેં લખેલો  દઈ ગયા – પોતે   લખેલો   લઈ   ગયા,
છે    હજી  સંબંધ  કે   એ  પત્ર   બદલાવી   ગયા.

‘સૈફ’  આ   તાજી કબર   પર નામ તો મારું જ છે,
પણ   ઉતાવળમાં   આ લોકો કોને  દફનાવી ગયા!

– સૈફ પાલનપૂરી

સ્વર : મનહર ઉધાસ

ભીડ નિહાળી ભડકે આંખો

No Comments

 

 

ભીડ  નિહાળી   ભડકે  આંખો
દોડે  ઊભી     સડકે    આંખો

થડકો લાગી જાય   સહજ તો
રોમે    રોમે     થડકે      આંખો

દિલસોજીની વાત શું   કરવી!
દિલ ધડકે  તો ધડકે     આંખો

ઝાકળ જળમાં પલળી પલળી
વરસે    તડકે   તડકે    આંખો

પાણી પાણી   પળમાં  કરી   દે
પથ્થરને   જો  અડકે    આંખો

દરિયાની   યે  છાતી      માથે
જઈને    હોળી  ખડકે આંખો

સળગાવી   છે   સ્નેહે ‘ઘાયલ’
કેમ   બળેે  ના  ભડકે  આંખો

– અમૃત ‘ઘાયલ’

સ્વર. : પિયુ સરખેલ

હૈયે તો છું

No Comments

 

હૈયે   તો   છું  પણ હોઠેથી ભુલાઈ  ગયેલો માણસ છું,
હું   મારા ડાબા  હાથે ક્યાંક મુકાઈ  ગયેલો માણસ છું.

સૌ જાણે   છે  કે  ચાવું છું પાન  હું હંમેશા  મઘમઘતાં,
હર પિચકારીમાં રોજ અહીં થૂંકાઈ ગયેલો  માણસ છું.

પાણીમાં પડેલા  કાગળના અક્ષર જેવા છે શ્વાસ બધા,
જીવું  છું  ઝાંખું    પાંખું હું   ભુંસાઈ ગયેલો માણસ છું.

પાણીનો છે આભાસ એવો લાગું છું સ્વયં દરિયા જેવો,
કંઈ એવી તરસથી રણ જેવું સુકાઈ ગયેલો માણસ છું.

કયારેક   એવું   પણ લાગે છે  આ વસ્તીમાં વસનારાને,
એક સાવ બજારૂ ઓરત છું ચૂંથાઈ  ગયેલો માણસ છું.

સૌ આવી ગુનાહો પોતાના કબૂલીને મનાવે છે મિસ્કીન,
કોને   કહેવું   હું   મારાથી  રિસાઈ   ગયેલો માણસ છું.

– રાજેશ વ્યાસ ‘ મિસ્કીન’

સ્વર : અમર ભટ્ટ
સ્વરાંકન : અમર ભટ્ટ

જ્યારે કલા કલા નહીં, જીવન બની જશે

No Comments


 

જ્યારે કલા, કલા નહીં, જીવન બની  જશે,
મારું  કવન   જગતનું   નિવેદન બની જશે.

શબ્દોથી પર જો દિલનું નિવેદન બની જશે
તું   પોતે તારા   દર્દનું   વર્ણન  બની   જશે

જે  કંઈ  હું   મેળવીશ   હંમેશા  નહીં  રહે,
જે. કંઈ  તું  આપશે  સનાતન   બની  જશે.

મીઠા   તમારા   પ્રેમના   પત્રો   સમય જતાં
નહોતી   ખબર   કે  દર્દનું વાચન બની જશે

તારો  સમય કે   નામ છે  જેનું   ફક્ત સમય
એને  જો હું વિતાવું તો  જીવન  બની જશે

તારું છે   એવું   કોણ   કે  માગે સ્વતંત્રતા !
મારું   છે   એવું   કોણ કે બંધન બની જશે.

આંખો મીંચીને ચાલશું અંધકારમાં  ‘મરીઝ’,
શંકા  વધી   જશે   તો  સમર્થન બની જશે.

– મરીઝ

સ્વર : પુરુષોત્તમ ઉપાધ્યાય

કાજળ ભર્યાં નયનનાં કામણ મને ગમે છે

No Comments

& nbsp;

 

કાજળ  ભર્યાં  નયનનાં  કામણ  મને  ગમે  છે
કારણ નહી જ  આપું,   કારણ   મને   ગમે  છે

લજ્જા   થકેલી   નમેલી પાંપણ  મને   ગમે  છે,
ભાવે છે  ભાર  મનને,   કારણ   મને   ગમે   છે

હસવું   સદાય  હસવું,   દુઃખમાં સદાય હસવું,
દિવાનગી તણું  આ  ડહાપણ  મને   ગમે   છે.

આવી ગયાં છે આંસુ, લુછો નહીં   ભલા  થઈ,
આ  બારેમાસ   લીલાં  તોરણ  મને   ગમે  છે

જીવન અને મરણની, હર પળ  મને  ગમે   છે,
કે ઝેર પણ   ગમે   છે,   મારણ   મને  ગમે  છે

દિલ તો હવે તને શું દુનિયા એ પણ નહી દઉં,
એ પણ મને ગમે છે, આ પણ   મને   ગમે   છે

લાવે    છે   યાદ   ફૂલો,  છાબો  ભરી-ભરી  ને
છે ખૂબ મોહબ્બતીલી, માલણ  મને  ગમે  છે

‘ઘાયલ’ મને મુબારક, આ ઊર્મિ કાવ્ય મારાં,
મેં   રોઈ   ને   ભર્યાં   છે,  એ રણ મને ગમે  છે

– અમૃત ઘાયલ

સ્વર : મનહર ઉધાસ

તમે શ્યામ થઈને

No Comments

 

 

તમે શ્યામ થઈને ફૂંકો, મને   વાંસળી    બનાવો
પછી આભ થઈને વ્યાપો, મને વાદળી  બનાવો

ભલે   અંગથી   છૂટીશું   પણ  સંગ   યાદ   રહેશે
તમે  સાપ-રૂપ  લો   તો   મને  કાંચળી  બનાવો

તમે  પર્વતો  ઊઠાવો  કે  પછી કોઈ રથ બચાવો
મને ભાર  કંઈ  ન  લાગે  મને  આંગળી  બનાવો

તમે આંખમાં   વસો છો અને શ્વાસમાં શ્વસો છો
અમે  તોય  તમને  જોશું  ભલે  આંધળી બનાવો

– દિલીપ રાવળ

સ્વર : રૂપકુમાર રાઠોડ

જીવન-મરણ છે એક બહુ ભાગ્યવંત છું

No Comments

 

 

જીવન-મરણ   છે  એક  બહુ  ભાગ્યવંત છું,
તારી   ઉપર   મરું છું   હું   તેથી જીવંત  છું.

ખૂશ્બૂ હજી છે બાકી  જો સૂંઘી   શકો  મને
હું     પાનખર   નથી-હું   વીતેલી  વસંત છું.

હદથી વધી જઈશ તો તરત જ મટી જઈશ,
બિંદુની   મધ્યમાં     છું-હું  તેથી અનંત   છું.

બન્ને દશામાં શોભું  છું – ઝુલ્ફોની   જેમ  હું
વીખરાયેલો   કદી   છું,   કદી   તંતોતંત   છું.

મારા    પ્રયાસ   અંગે, ન આપો સમજ મને,
બુધ્ધિનો જેે માં ભાગ   નથી એવો   ખંત છું

રસ્તે   પલાંઠી વાળીને  -બે ઠો છું. હું ‘મરીઝ’
ને આમ   જોઈએ તો    ન  સાધુ   ન   સંત

– મરીઝ

Older Entries