ઓ હૃદય, તેં પણ ભલા!

No Comments

 

 

ઓ હૃદય, તેં  પણ  ભલા!  કેવો  ફસાવ્યો  છે  મને?
જે નથી મારા  બન્યાં,  એનો   બનાવ્યો   છે   મને!

સાથ આપો  કે  ના  આપો  એ  ખુશી  છે  આપની,
આપનો ઉપકાર,  મારગ   તો   બતાવ્યો   છે   મને.

સાવ સહેલું  છે,   તમે  પણ  એ   રીતે   ભૂલી   શકો,
કે   તમારા   પ્રેમમાં    મેં   તો   ભુલાવ્યો   છે    મને.

મારા  દુઃખના   કાળમાં   એને  કરું   છું   યાદ   હું,
મારા  સુખના   કાળમાં   જેણે  હસાવ્યો   છે   મને.

હોત દરિયો તો હું તરવાનીય   તક   પામી   શકત,
શું   કરું   કે   ઝાંઝવાંઓએ    ડુબાવ્યો    છે   મને.

કાંઈ નહોતું  એ   છતાં   સૌએ   મને   લુંટી     ગયા,
કાંઈ નહોતુ એટલે     મેં   પણ   લુંટાવ્યો   છે   મને.

એ બધાંનાં નામ  દઈ  મારે   નથી   થાવું   ખરાબ,
સારાં    સારાં   માનવીઓએ   સતાવ્યો   છે   મને.

તાપ   મારો   જીરવી  શકતાં  નથી  એ  પણ   હવે,
લઈ   હરીફોની   મદદ   જેણે   જલાવ્યો   છે   મને.

છે હવે   એ   સૌને   મારો   ઘાટ   ઘડવાની   ફિકર,
શુદ્ધ   સોના  જેમ   જેઓએ    તપાવ્યો   છે   મને.

આમ   તો  હાલત અમારા બેય ની સરખી  જ  છે,
મેં ગુમાવ્યાં એમ   એણે પણ   ગુમાવ્યો    છે   મને.

આ રીતે સમતોલ  તો   કેવળ   ખુદા   રાખી   શકે,
ભાર માથા પર  મૂક્યો   છે  ને  નમાવ્યો   છે   મને.

સાકી, જોજે  હું    નશામાં  ગમને ભૂલી જાઉં નહિ,
એ જ તો આ તારા મયખાનામાં  લાવ્યો   છે   મને.

આપ સાચા અર્થમાં છો    મારે   માટે   તો   વસંત,
જ્યારે જ્યારે આપ આવ્યાં છો, ખિલાવ્યો છે મને.

એ   બધાં   બેફામ   જે   આજે  રડે  છે  મોત  પર,
એ બધાંએ  જિંદગી   આખી   રડાવ્યો   છે   મને.

– બરકત વીરાણી ‘બેફામ’

ચાલ, સાથે બેસી કાગળ વાંચીએ,

No Comments

 

 

ચાલ, સાથે બેસી   કાગળ    વાંચીએ,
વીત્યાં     વર્ષોની    પળેપળ  વાંચીએ.

છે બરડ    કાગળ ને   ઝાંખા  અક્ષરો,
કાળજીથી   ખોલીને    સળ  વાંચીએ.

પત્ર સૌ  પીળા પડયા    તો   શું   થયું?
તાજે તાજું   છાંટી    ઝાકળ  વાંચીએ.

કેમ તું  રહી   રહીને   અટકી જાય છે?
મન કરી કઠ્ઠણ ને   આગળ   વાંચીએ.

પત્રના શબ્દો   ચહેરાઈ   ઝાંખા  થયા,
આંખથી લુછી લઈ    જળ,  વાંચીએ.

લ્યો, ટકી રહી છે હજી થોડી  સુવાસ,
શ્વાસમાં   ઘુંટીનેે   પીમળ     વાંચીએ.

માત્ર આ પત્રો સીલકમાં   રહી   ગયા,
કંઈ નથી આગળ તો પાછળ વાંચીએ.

– ભગવતીકુમાર શર્મા

સ્વર : દેવેશ દવે

સ્વરાંકન : દેવેશ દવે

બધે સરખું નિહાળું હું

No Comments

 

 

બધે સરખું નિહાળું હું મને એવી નજર  દે  જે,
નશો ઉતરે કદી ના આ મને એવી અસર  દે જે

બદનને ‘હું’ જ સમજે છે થઇ  છે કલ્પના  કેવી
મને આ ‘હું’ને દફનાવવા ગુરુ ગમની કબર દેજે

અનુભવ ખુદને રબનો થયો  છે   ખુદને   જાણી
ગુરુ. ચરણે   રહું કાયમ મને એવી  સફર દેે  જે

નયનના દ્વાર ઉઘડે  ને    બધે  દીદાર  તારો  છે
કદી   અંધકાર આવે ના મને એવી સહર દે  જે

કહે વીંટી કહે કુંડળ જુવો તો ઘાટ   સૌ   જુદા
અઘાટે શું રહ્યું ‘ચાતક’ મને એની ખબર દે  જે

– ગફુલ રબારી “ચાતક”

સ્વર :ઓસમાન મીર

સ્વરાંકન : જનમેજય વૈદ્ય

કોઈને આગ લાગું છું

No Comments

 


 

કોઈને   આગ. લાગું   છું,  કોઈને નૂર  લાગું  છું,
ખરેખર તો હું ખાલી છું, છતાં ભરપૂર  લાગું  છું,

દયાળુએ   દશા   એવી  કરી છે મારા જીવનની,
નિખાલસ કોઈને, તો કોઈને   મગરૂર   લાગું  છું.

હકીકતમાં તો   મારી જિંદગી છે ઝાંઝવા જેવી,
કે હું દેખાઉં છું નજદીક ,ને જોજન દૂર લાગું છું.

તમારા. રૂપની   રંગત   ભરી છે મારી આંખોમાં,
અને   આ  લોકને લાગ્યું, કે  હું ચકચૂર લાગું છું.

કસોટી. પર તો  છું   ફકત   એક   કાચનો કટકો,
ખુદાની  મહેરબાની   છે  કે   કોહિનૂર  લાગું  છું.

–  નાઝીર દેખૈયા

સ્વર : સંજય ઓઝા

સ્વરાંકન :સંજય ઓઝા

ઠોકરની સાથે નામ તુજ લેવાય છે ઈશ્વર

No Comments

 

 

ઠોકરની   સાથે   નામ   તુજ  લેવાય   છે  ઈશ્વર,
તું   કેવો    અક્સ્માતથી     સર્જાય     છે   ઈશ્વર.

હેઠો   મૂકાશે   હાથને   ભેગા  થશે     પછી   જ,
કોશિશ જ્યાં પતે ત્યાં જ શરૂ થાય  છે   ઈશ્વર.

જો   દૂર   પેલી   વસ્તીમાં   ભૂખ્યા   છે   ભૂલકાં,
લાગે    છે    તને   દૂરનાં   ચશ્માંય     છે   ઈશ્વર.

કે’ છે    તું     પેલા      મંદિરે     છે   હાજરાહજૂર,
તું    પણ   શું   ચકાચોંધથી    જાય  છે   ઈશ્વર ?

થોડા જગતના આંસુઓ, થોડા  મરીઝના  શે’ર,
લાવ્યો છું જુદી પ્રાર્થના,  સંભળાય  છે   ઈશ્વર ?

એનામાં  હું  ય  માનતો   થઈ   જાઉં   છું  ત્યારે,
મારામાં  જ્યારે  માનતો    થઈ  જાય  છે  ઈશ્વર.

– સૌમ્ય જોશી

સ્વર : આલાપ દેસાઈ

પનઘટે છલકાતી ગાગર સાંભરે

No Comments

 

 

પિયર ગયેલી ભરવાડણની ગઝલ
——–

પનઘટે  છલકાતી   ગાગર  સાંભરે,
દી ઊગે ને  રોજ  સહિયર   સાંભરે.

છેડલો ખેંચી   શિરામણ   માગતો
વાસીદું    વાળું ને  દિયર   સાંભરે.

ત્રાડ   સાવજની  પડે   ભણકારમાં,
રાતના   થરથરતું   પાધર   સાંભરે.

ઢોલિયે   ઢાળું   હું   મારો    દેહ ને,
બાથમાં લઈ લેતી   નીંદર   સાંભરે.

કાંબિયું ખખડે ને  હું   ચોંકી   ઊઠું,
ઝાંઝરો  રણકે  ને    જંતર   સાંભરે.

તાણ    ભાભુજીએ  કીધી’તી  નકર
કોણ  બોલ્યું’તુ  કે  મહિયર સાંભરે.

મા ! મને  ગમતું નથી આ ગામમાં
હાલ્ય, બચકું બાંધ, આયર સાંભરે.

– નયન દેસાઈ

તારું કશું ન હોય તો છોડીને આવ તું

1 Comment

 

 

તારું  કશું  ન   હોય  તો  છોડીને  આવ  તું,
તારું  જ બધું   હોય  તો  છોડી  બતાવ  તું.

અજવાળું જેના ઓરડે   તારા   જ   નામનું,
હું   એજ   ઘર  છું    એજ  ભલેને  આવ  તું.

પહેર્યું  છે  એ  તું જ  છે,  ઓઢું   છે    એવું,
મારો  દરેક શબ્દ  તું,   મારું    સ્વભાવ  તું.

“મિસ્કીન’ સાત  દરિયા કરી  પાર એ  મળે,
એ   રેખા   હથેળીમાં  નથી  તો પડાવ  તું.

– રાજેશ વ્યાસ ‘ મિસ્કીન ‘

સ્વર : અનાલ વસાવડા

સ્વરાંકન : પુરૂષોત્તમ ઉપાધ્યાય

… યુગને પલટાવી ગયા

No Comments

 

 

છે   ઘણાં   એવા   કે  જેઓ યુગને પલટાવી ગયા
પણ   બહુ   ઓછા છે    જેઓ પ્રેમમાં ફાવી ગયા.

દુર્દશા    જેવું  હતું   કિંતુ   સમજ     નો’તી   મને,
દોસ્તો   આવ્યા   અને  આવીને  સમજાવી   ગયા.

હું   વીતેલા દિવસો  પર   એક  નજર કરતો  હતો,
યાદ કંઈ આવ્યું નહીં – પણ આંસુઓ આવી ગયાં.

મેં લખેલો  દઈ ગયા – પોતે   લખેલો   લઈ   ગયા,
છે    હજી  સંબંધ  કે   એ  પત્ર   બદલાવી   ગયા.

‘સૈફ’  આ   તાજી કબર   પર નામ તો મારું જ છે,
પણ   ઉતાવળમાં   આ લોકો કોને  દફનાવી ગયા!

– સૈફ પાલનપૂરી

સ્વર : મનહર ઉધાસ

ભીડ નિહાળી ભડકે આંખો

No Comments

 

 

ભીડ  નિહાળી   ભડકે  આંખો
દોડે  ઊભી     સડકે    આંખો

થડકો લાગી જાય   સહજ તો
રોમે    રોમે     થડકે      આંખો

દિલસોજીની વાત શું   કરવી!
દિલ ધડકે  તો ધડકે     આંખો

ઝાકળ જળમાં પલળી પલળી
વરસે    તડકે   તડકે    આંખો

પાણી પાણી   પળમાં  કરી   દે
પથ્થરને   જો  અડકે    આંખો

દરિયાની   યે  છાતી      માથે
જઈને    હોળી  ખડકે આંખો

સળગાવી   છે   સ્નેહે ‘ઘાયલ’
કેમ   બળેે  ના  ભડકે  આંખો

– અમૃત ‘ઘાયલ’

સ્વર. : પિયુ સરખેલ

હૈયે તો છું

No Comments

 

હૈયે   તો   છું  પણ હોઠેથી ભુલાઈ  ગયેલો માણસ છું,
હું   મારા ડાબા  હાથે ક્યાંક મુકાઈ  ગયેલો માણસ છું.

સૌ જાણે   છે  કે  ચાવું છું પાન  હું હંમેશા  મઘમઘતાં,
હર પિચકારીમાં રોજ અહીં થૂંકાઈ ગયેલો  માણસ છું.

પાણીમાં પડેલા  કાગળના અક્ષર જેવા છે શ્વાસ બધા,
જીવું  છું  ઝાંખું    પાંખું હું   ભુંસાઈ ગયેલો માણસ છું.

પાણીનો છે આભાસ એવો લાગું છું સ્વયં દરિયા જેવો,
કંઈ એવી તરસથી રણ જેવું સુકાઈ ગયેલો માણસ છું.

કયારેક   એવું   પણ લાગે છે  આ વસ્તીમાં વસનારાને,
એક સાવ બજારૂ ઓરત છું ચૂંથાઈ  ગયેલો માણસ છું.

સૌ આવી ગુનાહો પોતાના કબૂલીને મનાવે છે મિસ્કીન,
કોને   કહેવું   હું   મારાથી  રિસાઈ   ગયેલો માણસ છું.

– રાજેશ વ્યાસ ‘ મિસ્કીન’

સ્વર : અમર ભટ્ટ
સ્વરાંકન : અમર ભટ્ટ

Older Entries Newer Entries

Contact Us On WhatsApp @Amit Trivedi