આપણાં જ જીવતરની આપણી જ વારતામાં

No Comments

 

 

આપણાં જ જીવતરની આપણી જ વારતામાં
આપણે જ રાજા અને રાણી.
ખાધું પીધું ને પછી મોજ કીધી કહીયે તો
થઇ જાતી પરીની કહાણી.

પરીઓના દેશનું નામ સ્વપ્નનગરી
એ નગરીના રહેવાસી આપણે
ઇચ્છાના નામ ધરી પસ્તાયા એવાં
કે સૂકવવા જઇ બેઠાં તાપણે
સમજણના સીમાડા ઓળંગ્યા બાદ
ગાંડાતૂર થઇ કીધી ઊજાણી.

હોળી હલેસાં ને પાણીનું રણ
અને ડમરી સમ હિલ્લોળે એના લ્હેરે
લથબથતા ભીંજાતાં નખશિખ ફૂંક
હવે શમણેરી વેશ જુઓ પહેરે
હાંફતાં હરણ સમા કિનારે પહોંચ્યા
ત્યાં આવી તું અંકમાં સમાણી.

– ગૌરવ ધ્રુવ,

સ્વર : આસિત દેસાઇ. હેમા દેસાઇ

તમે આકાશી સૂરજનો ઝળહળ

No Comments

 

 

તમે આકાશી સૂરજનો ઝળહળ અવતાર
અમે પાછલી તે રાતના તારા
તમે દરિયાની સમજણનો ઘેરો વિસ્તાર
અમે આછેરી ઝરણાની ધારા

તમે શબ્દોમાં પોઢેલા મખમલીયો અર્થ
અમે પ્રશ્નો, ઉદ્ગાર ને વિરામ
તમે પળવાર પહોંચવાના સીધા રસ્તા,
અમે રસ્તામાં આવતા મુકામ

તમે કાગળ પર લાગણીની ખળખળતી ધાર
અમે હાંસિયાના જાણે કિનારા
તમે ચંદનના ઝાડવેથી ઝરતી સુગંધ
અમે સુક્કા તે બાવળની ડાળ

તમે આભ લગી જવાની ઉંચી કેડી
અમે કેડીનો ઉતરતો ઢાળ
તમે બાગના એ ફૂલોનો જાણે શણગાર
અમે માટીના કૂંડા ને ક્યારા

તમે શ્રધ્ધાની ઝળહળતી સોનેરી જ્યોત
અમે કોડિયામાં અંધારું ઘોર
તમે શબરીના હોઠ પર મલકતું નામ
અમે શબરીના ચાખેલા બોર

તમે મંદિરની સંમુખ છો ઝાલર રણકાર
અમે દૂર રહી વાગતા નગારા

– મુકેશ જોષી

સ્વર : નયનેશ જાની
સ્વરાંકન :નયનેશ જાની

ખાલી કૂવે કોશ ચલાવી

No Comments

 

 

ખાલી કૂવે. કોશ. ચલાવી   હવે  અમે તો થાક્યા રે,
અરે! અમારે તળિયે કોરાં ઝરણ-ઝાંઝવાં જાગ્યાં રે.

ખેતર મોટાં, ખેડ ઘણેરી,
બીજ ઊંચેરાં વાવ્યાં રે;
ગગન થકી નહીં અમરત ઉતર્યા
ઊગતામાં   મૂરઝાયાં રેઃ

ખાલી હાથે અમે  જ  અમને અદકા ભારે લાગ્યા રે.
અરે! અમારે તળિયે કોરાં ઝરણ-ઝાંઝવાં જાગ્યાં રે.

મનના મારગ ખૂંદતાં ખૂંદતાં,
બોર રૂપાળાં મળિયાં રે;
જયારે ચાખ્યાં ત્યારે જાણ્યું,
નકરા   એમાં  ઠળિયારે :

ખાલીપામાં   ખોવાયા  જલ  ઊંડે  અમને વાગ્યાં રે
અરે! અમારે તળિયે કોરાં ઝરણ-ઝાંઝવાં જાગ્યાં રે.

– ચંદ્રકાન્ત શેઠ

સ્વર : અમર ભટ્ટ
સ્વરાંકન : અમર ભટ્ટ

ભાઈ રે, આપણા દુ:ખનું કેટલું જોર ?

No Comments

 

 

ભાઈ રે, આપણા દુ:ખનું કેટલું જોર ?
નાની એવી જાતક વાતનો મચવીએ નહિ શોર !

ભારનુ વાહન કોણ બની રહે?
નહી અલૂણનું કામ, આપણ તો બડભાગી,
ખમીરનું આજ ગવાય રે ગાન;
સજલ મેઘની શાલપે સોહે રંગધનુષની કોર.
ભાઈ રે, આપણા દુ:ખનું કેટલું જોર ?

જલભરી દ્રગ સાગર પેખે,
હસતી કમળફૂલ, કોકડું છે પણ રેશમનું,
એનું ઝીણું વણાય દુકૂલ;
નિબિડ રાતના કાજળ પાછળ પ્રગટે અરુણ ભોર.
ભાઈ રે, આપણા દુ:ખનું કેટલું જોર ?

આપણે ના કંઈ રંક,
ભર્યોભર્યો માંહ્યલો કોશ અપાર;
આવવા દો જેને આવવું આપણે, મૂલવશું નિરધાર;
આભ ઝરે ભલે આગ, હસી હસી ફૂલ ઝરે ગુલમ્હોર.
ભાઈ રે, આપણા દુ:ખનું કેટલું જોર ?

– રાજેન્દ્ર શાહ

સ્વર : હરિહરન
સ્વરાંકન : અજીત શેઠ

સખી મારા આંસુ

No Comments

 

 

સખી મારા આંસુના સાથિયે બેસીને કાગડો બોલ્યા કરે રે લોલ
ફળિયે લીલીછમ નાગરવેલ્ય કે ઝરઝર કંકુ ઝરે રે લોલ.

કંકુ નીતરે રેલમછેલ કે શેરીયું રાતી રાતી રે લોલ,
સખી મને આવું તે આવડ્યું ક્યાંથી કે નીસરું ગાતી ગાતી રે લોલ

સખી મારી રાતે હથેળિયું વચ્ચે પાતળોક રેલો પડ્યો રે લોલ
ગામલોક ટોળે વળીને કાંઈ પૂછે કે દરિયો ક્યાંથી જડ્યો રે લોલ

સખી હું તો જઈ મા’દેવને પારે ચપટીક છાંયો મેલું રે લોલ,
કે દેવતા મારે તે ફળિયે મો’રી છે છાંયડી પ્હેલુંવ્હેલું રે લોલ

– રમેશ પારેખ

સ્વર : અમર ભટ્ટ

સ્વરાંકન : અમર ભટ્ટ

પુત્ર નાનો

No Comments

 

હતો હું   સૂતો  પારણે   પુત્ર   નાનો,
રડું છેક  તો  રાખતું   કોણ   છાનો ?
મને દુ:ખી દેખી દુ:ખી કોણ  થાતું ?
મહા  હેતવાળી  દયાળી  જ  મા તું.

સૂકામાં  સુવાડે ભીને  પોઢી  પોતે,
પીડા પામું  પંડે તજે  સ્વાદ તો  તે;
મને સુખ   માટે  કટુ  કોણ  ખાતું ?
મહા હેતવાળી  દયાળી  જ મા તું.

લઈ છાતી  સાથે  બચી કોણ  લેતું ?
તજી તાજું  ખાજું  મને કોણ  દેતું ?
મને કોણ મીઠાં મુખે   ગીત ગાતું ?
મહા હેતવાળી દયાળી જ  મા તું.

પડું કે ખડું તો ખમા આણી વાણી,
પડે    પાંપણે   પ્રેમનાં  પૂર   પાણી;
પછી કોણ  પોતાતણું   દૂધ   પાતું ?
મહા હેતવાળી દયાળી  જ  મા તું.

મને કોણ કે’તું  પ્રભુ  ભક્તિ જુક્તિ,
ટળે તાપ-પાપ, મળે જેથી  મુક્તિ;
ચિત્તે રાખી ચિંતા  રૂડું કોણ ચા’તું,
મહા હેતવાળી દયાળી  જ  મા તું.

તથા આજ તારું   હજી   હેત તેવું,
જળે માછલીનું   જડ્યું  હેત   તેવું;
ગણિતે ગણ્યાથી  નથી તે ગણાતું,
મહા  હેતવાળી  દયાળી જ મા તું.

અરે ! એ  બધું શું ભલું  જૈશ ભૂલી,
લીધી ચાકરી  આકરી  જે અમૂલી;
સદા દાસ થૈ વાળી આપીશ સાટું,
મહા હેતવાળી દયાળી જ  મા તું.

અરે !   દેવતા  દેવ  આનંદદાતા !
મને ગુણ  જેવો   કરે  મારી માતા;
સામો વાળવા જોગ  દેજે  સદા તું,
મહા હેતવાળી  દયાળી  જ મા તું.

શીખે  સાંભળે  એટલા છંદ આઠે,
પછી પ્રીતથી  જો કરે  નિત્ય પાઠે;
રાજી  દેવ  રાખે  સુખી સર્વ   ઠામે,
રચ્યા  છે  રૂડા  છંદ   દલપતરામે.

– દલપતરામ

ક્યાંક નાચતી કોયલ

No Comments

 

 

આસ્વાદ : ડો સુનીલ જાદવ

 

ક્યાંક નાચતી કોયલ સાજણ ક્યાંક બોલતા મોર
વાટ નીરખતી વાટે પાક્યાં લીલા પીળા બોર

અંધારામાં મબલક વાવી
વણકીધેલી વાતુ
એકલતાને ભાંગી રહ્યો
જેમ ટીપે કો ધાતુ

અજવાળુ ઘુરકે છે જાણે બેઠો આદમખોર
ક્યાંક નાચતી કોયલ સાજણ ક્યાંક બોલતા મોર

ચકલુ ફરકે એય હવે તો  
સહી શકે ના કાન
મનની મૃત ધરા પર ખરતા
કુણેકુણા પાન

વાટ નીરખતી આંખે વાવ્યા લીલે લીલા થોર
ક્યાંક નાચતી કોયલ સાજણ ક્યાંક બોલતા મોર

– ડો.નરેશ સોલંકી

સ્વર : ગાર્ગી વોરા
સ્વરાંકન : ડો ભરત પટેલ

વ્હાલ કરે તે વ્હાલું

No Comments

 

 

વ્હાલ કરે તે વ્હાલું
આ મેળામાં ભૂલો પડયો હું કોની આંગળી ઝાલું ?

ફુગ્ગા ને ફરફરિયાં જોઉં, જોઉં લેણાદેણી
કોઈક વેચે વાચા, કોઈક વ્હોરે ફૂલની વેણી

કોઈક ખૂણે વેચે કોઈ પરમારથનું પાલું…

ક્યાંક ભજન વેચાય, ક્યાંક વેચાય કંઠી ને ઝભ્ભો
શું-શું અચરજ, કરે કાળના જાદુગરનો ડબ્બો !

સૌ-સૌનો ઉત્સવ છે એમાં હું અટવાતો ચાલું…

કોઈક છાતી ખરીદ કરતી સસ્તા ભાવે સગડી
કોઈક લેતું મોંઘામૂલી છતાં લાડની લગડી

શું લઈશ તું ? – પૂછે મને આ મારું ગજવું ઠાલું…!

– રમેશ પારેખ

સ્વર : અમર ભટ્ટ

સ્વરાંકન : અમર ભટ્ટ

શાને ગુમાન કરતો

No Comments

 

 

અરે   ઓ  બેવફા સાંભળ ,તને  દિલની   દુવા  મારી
બરબાદ ભલેને થાતો હું, આબાદ રહે દુનિયા   તારી

શાને ગુમાન  કરતો , ફાની છે   જિન્દગાની
આ રૂપ ને જવાની ,એક દિન ફના થવાની

રડતાઓને     હસાવે ,   હસ્તાઓને   રડાવે
કુદરતની  એક  ઠોકર,   ગર્વિષ્ઠને     નમાવે
દુનિયામાં સિકંદરની પણ ના રહી નિશાની

પડછાય જલ્દી નીચે,જે  ખાય  છે  ઉછાળો
કુદરતે પણ ચંદ્રમા પર મૂક્યો છે  ડાઘ કાળો
સમજુ છતાં ન સમજે,   એ વાત  મૂર્ખતાની

આ  જિંદગીનો દીવો  પળમાં બૂઝાઈ જાશે
ચંદન સમી  આ  કાયા  ધરણી  ધૂળ   થાશે
માટે વિનય કરું  છું, બનતો  ન તું  ગુમાની

– રમેશ ગુપ્તા

સ્વર : તલત મહેમુદ
સંગીત : કેસરી મિસ્ત્રી

હરી પર અમથું અમથું હેત

No Comments

 

 

હરી પર અમથું અમથું હેત,

હું અંગુઠા જેવડી ને મારી વ્હાલપ બબ્બે વેંત.
અમથી અમથી પૂજા કરું ને અમથા રાખુ વ્રત,
અમથી અમથી મંગળ ગાઉં, લખુ અમસ્તો ખત;
અંગે અંગે અમથી અમથી અગત લપેટો લેપ,
હરી પર અમથું અમથું હેત.

‘અમથું અમથું બધુ થતું તે તને ગમે કે નઈં?’
એમ હરીએ પૂછ્યું ત્યારે બહુ વિમાસણ થઈ;
કોઈ બીજુ પૂછત તો એને ઝટપટ ના કહી દેત,
હરી પર અમથું અમથું હેત.

– રમેશ પારેખ

સ્વર : સુરેશ જોશી

સ્વરકાર : સુરેશ જોશી

Older Entries

Contact Us On WhatsApp @Amit Trivedi