વૈષ્ણવ જન તો તેને કહિયે

No Comments

 

 

વૈષ્ણવ જન તો તેને  કહિયે, જે પીડ પરાઈ જાણે   રે
પર દુઃખે ઉપકાર કરે તોયે, મન અભિમાન ના આણે રે

સકળ. લોકમાં સહુને  વંદે,    નિંદા   ન    કરે   કેની   રે
વાચ કાછ મન નિશ્ચલ  રાખે   ધન ધન જનની તેની   રે

સમદૃષ્ટિ  ને   તૃષ્ણા  ત્યાગી   પરસ્ત્રી   જેને   માત  રે
જિહ્વા થકી અસત્ય ન બોલે પરધન નવ ઝાલે હાથ  રે

મોહ માયા વ્યાપે નહિ જેને દૃઢ વૈરાગ્ય જેના મનમાં રે
રામ નામ શુ તાળી રે લાગી સકળ તીરથ તેના તનમાં રે

વણ   લોભી    ને  કપટ રહિત છે કામ ક્રોધ નિવાર્યા રે
ભણે નરસૈયો  તેનું દર્શન કરતા  કુળ  એકોતેર તાર્યાં રે

– નરસિંહ મહેતા

સ્વર : ગાર્ગી વોરા, રિયાઝ મીર, નિધિ ધોળકિયા અને સોહેલ બ્લોચ

સંગીત : ડો ભરત પટેલ

નોંધ  :

આવતીકાલે ૧૫ ઓગસ્ટ ૨૦૧૮ થી સમગ્ર દેશ ના બધા જ રેડિયો સ્ટેશન પરથી પ્રસારણ શરૂ થશે. રાષ્ટ્રીય કક્ષા એ આ પ્રસ્તુતિ
નરસિંહ મહેતા નું આ ભજન ફરી રિક્રિએટ , નવી જ રીતે
.

તું નહીં તો શું?

No Comments

 

 

તું નહીં તો શું?
એવા સવાલ સાંજ પડતાં સુધીમાં તો, થઈ જાતા વૈશાખી લૂ
તું નહીં તો શું ?
તારા અભાવ ભરી રાત મને પીડે છે, જાણે કે પીંજાતું રૂ

માથા પર સડસડતા તોર ભર્યા રઘવાટે નીકળું હું છાંયડાની શોધમાં
પાનીમાં ખૂપેલી રસ્તાની કાંકરીઓ કહેતી કે જીવતર અવરોધમાં
સુક્કુ કોઈ ઝાડ ખર્યા પાંદડામાં ખખડી ને પાછા વળવાનું વન કહેતું

છાતી તો ઠીક છેક જીવ સુધી પહોંચીને ભીંસ આ પહાડોનો ડૂમો
સાંભળશે કોણ મારા કંઠમાં ને કંઠમાં જ સામટી સુકાઈ જતી બૂમો
આંગળી વઢાય એને ભૂલી શકાય પણ ભૂલ્યો ભૂલાય નહીં તું

– સંજુ વાળા

સ્વર: નિધી ધોળકિયા

સ્વરાંકન: ડો ભરત પટેલ

મારા રળજી રે

No Comments

 

 

મારા રળજી રે અમોને કૂવે પાણી મોકલ્યાં,
અમારે ન’તું જવું ને તો ય તમે ધક્કેલ્યાં!
કાળજકૂણા કાંટા વાગ્યા…

મારા રળજી રે અમારી પરવાળાની પાની,
દેડકો જોઈ ગયો ઉઘાડી – તીતીઘોડે પાડી તાલી
કાળજકૂણા કાંટા વાગ્યા…

મારા રળજી રે કાંટા છાનામાના વાગ્યા
નબળા મેળ વગરના પાક્યા-
કાળજકૂણા કાંટા વાગ્યા…

મારા રળજી રે તમે જૈ રશિયે તાર કરાવો (કે)
ઝટઝટ ચાંદલિયો મંગાવો, મારી પાનડિયો ઢંકાવો
કાળજકૂણા કાંટા વાગ્યા…

મારા રળજી રે તમારા હોઠ તણો શો હધડો
પોપટ-પેટ કપાવી લાવો, નાજુક પાની પર બંધાવો
કાળજકૂણા કાંટા વાગ્યા…

મારા રળજી રે વચમાં મંદિરના શ્રીજીએ
મારી પાનીને પંપાળી-ઓય મા પાંપણથી પંપાળી
કાળજકાંટા અમને વાગ્યા…

મારા રળજી રે અમારે ન’તું જવું ને તોયે તમે ધક્કેલ્યાં
કૂવે પાણી ભરવા ઠેલ્યાં-અમને કાળજકાંટા વાગ્યા.

– રાવજી પટેલ

સ્વર : સુરેશ જોષી

કબૂતરોનું ઘૂ ઘૂ ઘૂ

No Comments

 

 

કબૂતરોનું ઘૂ ઘૂ ઘૂ
કોયલ કૂજે કૂ કૂ કૂ
ચકલાં ઉંદર ચૂ ચૂ ચૂ
છછૂંદરોનું છૂ છૂ છૂ

કૂજનમાં શી કક્કાવારી?
હું કુદરતને પૂછું છું.
ઘૂવડ સમા ઘૂઘવાટા કરતો
માનવ ઘૂરકે હું હું હું

કબૂતરોનું ઘૂ ઘૂ ઘૂ
કોયલ કૂજે કૂ કૂ કૂ

લખપતિઓના લાખ નફામાં
સાચું ખોટું કળવું શું?
ટંક ટંકની રોટી માટે
રંકજનોને રળવું શું?

કબૂતરોનું ઘૂ ઘૂ ઘૂ
કોયલ કૂજે કૂ કૂ કૂ

હરિ ભજે છે હોલો
પીડિતોનો પ્રભુ! તું પ્રભુ તું
સમાનતાનો સમય થાશે ત્યાં
ઊંચું શું ને નીચું શું?

ફૂલ્યાં ફાલ્યાં ફરી કરો કાં
ફણિધરો શાં ફૂં ફૂં ફૂં

કબૂતરોનું ઘૂ ઘૂ ઘૂ
કોયલ કૂજે કૂ કૂ કૂ

થાંથાં થઈને થોભી જાતાં
સમાજ કરશે થૂ થૂ થૂ
માન વિનાના મૂકી જાશે
ખોટાં ખૂખલાં ખૂ ખૂ ખૂ

કબૂતરોનું ઘૂ ઘૂ ઘૂ
કોયલ કૂજે કૂ કૂ કૂ

પરમેશ્વર તો પહેલું પૂછશે
કોઈનું સુખદુ:ખ પૂછ્યું’તું?
દર્દભરી દુનિયામાં જઈને
કોઈનું આંસુ લૂછ્યું’તું?

ગેં ગેં ફેં ફેં કરતાં કહેશો
હેં હેં હેં હેં! શું શું શું?
કબૂતરોનું ઘૂ ઘૂ ઘૂ
કોયલ કૂજે કૂ કૂ કૂ

-દિનકરરાય કેશવલાલ વૈદ્ય
‘મીનપિયાસી’

એક પંખી આવીને ઉડી ગયું

No Comments

 


 

એક પંખી આવીને ઉડી ગયું
એક વાત સરસ સમજાવી ગયું
એક પંખી આવીને ઉડી ગયું

આ દુનિયા એક પંખીનો મેળો, કાયમ ક્યાં રહેવાનું છે
ખાલી હાથે આવ્યા એવાં , ખાલી હાથે જવાનું છે
જેને તે તારું માન્યું તે તો , અહીંનું અહીં સૌ રહી ગયું
એક પંખી આવીને ઉડી ગયું

જીવન પ્રભાતે જન્મ થયો ને સાંજ પડે ઉડી જાતું
સાગા સંબંધી માયા મૂડી સૌ મૂકી અલગ થાતું
એકલવાયું આતમ પંખી, સાથે ના કઈ લઇ ગયું
એક પંખી આવીને ઉડી ગયું

પાંખોવાળા પંખીઓ જે ઉડી ગયા આકાશે
ભાન ભૂલી ભટકે ભવરણમાં, માયા મૃગજળના આશે
જગતની આંખો જોતી રહીને પાંખ વિના એ ઉડી ગયું
એક પંખી આવીને ઉડી ગયું

ધર્મ પૂણ્યની લક્ષ્મી ગાંઠે, સતરમાનો સથવારો
ભવસાગર તરવાની વાતે અન્ય નથી કોઈ આરો
જતા જતા પંખી જીવનનું, સાચો અર્થ સમજાવી ગયું

સ્વર : નિશા ઉપાધ્યાય

અમથું જરાક અમે પૂછ્યું કે કેમ છો ?

No Comments

 

 

અમથું જરાક અમે પૂછ્યું કે કેમ છો ?
એમાં શું પડી ગઈ ધાડ ,
તમારી નજર જો પડી જાય ઘાસમાં,
તો તરણું પણ બની જાય પહાડ

અમે જૂનો ભરવાડ જેમ ઘેટાં ગણે ,
ને એમ દિવસો ગણતા કે હાજી કેટલાં ?
ને તમે દિધાં સંભારણાના પરદા ઊંચકાય નહીં ,
આંખોમાં થાક હજી એટલા..
અરીસાનાં ફૂટવાથી ચહેરો ફૂટે નહીં ,
ખોટાં છે કાચના કમાડ …

અમે વૈશાખી તડકામાં બાવળની હેઠ પડ્યા,
પડતર જમીનનાં વેરાણ ,
તમે આવળનાં ફૂલ સમું એવું જોતાંકે ,
સૂકી ડાળખીને ફૂટી જાય પાન ..
છણકાની છાલકથી જાશે તણાઈ,
તમે બાંધેલી ઉંબરાની વાડ

– અનિલ જોશી

સ્વર : સંજય ઓઝા

ગુરુ ચરણોની હું રજકણ છું

No Comments

 

 

ગુરુ ચરણોની હું રજકણ છું
ગુરુગોવિન્દ વિના કોઈ સીધી
ઝીલે ન છાયા એ દલદલ છું
ગુરુ ચરણોની હું રજકણ છું

ચાલુ હું તમને સથવારે
બાંધેલી લયના અણસારે
તાલ ચૂકી ને તૂટી પડેલું
ગીત ગંગાનું હું આભૂષણ છું
ગુરુ ચરણોની હું રજકણ છું

જ્યોતિ જેમ જલું અંધારે
અજવાળે અટવાવું મારે
તેજ તિમિરના તાણે વાણે
ગૂંચવાયેલું ચંદ્ર કિરણ છું
ગુરુ ચરણોની હું રજકણ છુ.

દુનિયા એક અધૂરું સપનું
ધન તો ચાર દિવસના ખપનું
ઘરથી ઘાટ સુધીના પંથે
પલ બે પલનું આકષઁણ છું.
ગુરુ ચરણોની હું રજકણ છું.

– કાંતિ અશોક

અમર સદા અવિનાશ

No Comments

 

 

અમર સદા અવિનાશ

૧. અચકો મચકો કારેલી
૨. અમે અમદાવાદી
૩. છાનું ને છપનું કંઈ થાય નહીં
૪. હુ તુ તુ તુ જામી રમતની ઋતુ
૫. કહું છું જવાની ને પાછી વળી જા
૬. કોણ હલાવે લીમડી અને કોણ ઝુલાવે પીપળી
૭. માડી તારું કંકુ ખર્યું ને સુરજ ઉગ્યો
૮. મારા રામ તમે સીતાજીની તોલે ન આવો
૯. પંખીડાને આ પીંજરું જુનું જુનું લાગે
૧૦. રાખના રમકડાં મારા રામે રમતાં રાખ્યાં રે..

હેલો જીંદગી..

No Comments

 

 

હેલો જીંદગી..
કદી સૂકી, કદી ભીની,
કદી તરસી , કદી વરસી,
તારા વિષે કહુંતો કહું શું હું , જીંદગી ?
હેલો જીંદગી !

બદલાય ક્યારે મોસમ ના જાણીએ અમે,
કોરી છું તું કિતાબ છતાં માણીએ અમે .
કોઇને પૂરી લાગે , કોઇને અધૂરી..
તું કામ , નામ , દામ ને આરામ , જીંદગી .
હેલો જીંદગી ..!

કયારેક તું ગણિત , ક્યારેક ગીત છે.
ક્યારેક શબ્દ છે તું, કદી મૌન પ્રીત છે.
સંજોગોની છે સોય , દોરો છેશ્વાસનો,
છેડો છૂટી જતો અહીં અધૂરા પ્રયાસનો.
ધબકારમાં સંભળાય છે એ તારી બંદગી.
હેલો જીંદગી..!

મૃગજળ તું કે જળ છું ,પીઉં છું હું તને
જેવી છું તેવી મારી છું ,જીવું છું હું તને .
તું હોય છે સતત અને હું કરતો આવ જાવ
હું હોઉં નહીં ત્યારે કરે છે શું? મને સમજાવ
હુંંકાર ને ઓમકારની વચ્ચેપસંદગી..
હેલો જીંદગી..!

-તુષાર શુક્લ

સ્વર : નયનેશ જાની

સ્વરાંકન : નયનેશ જાની

આંખની સામે આવી ઊભી

No Comments

 

 

આંખની સામે આવી ઊભી છોકરી ભીને વાન
ઉઘડી જાણે ઉષા રાણી ગાતી મીઠા ગાન

રાગ ભૂપાલી ઓઢણી એની
સરગમ જેવી કાય
પીલું ,કાફી ફરતે ફરતા
હોરા બની લહેરાય
રંગ ઉડે છે અંગથી એનાં આંખ બની રસખાણ

ઋતુ વાસંતી પગલાં ચૂમે
ફૂલ પસીને નહાય
ઝાકળ જેવી ઝાંઝરી એની
ફાગ બની ફોરાય
સ્વર સૂરીલા, લય લચકતા, એમાં ઉમેરી તાન

બાગ-બગીચા રાહ જૂએ છે
એની બારે માસ
વાડી વઝીફા નીચાં નયને
ઘૂમતા રહે ચોપાસ
કોણ હશે એ જેને નસીબે જયજયવંતી જાન ?

– ગુણવંત ઉપાધ્યાય

સ્વર : ડો ભરત પટેલ

સ્વરાંકન : ડો ભરત પટેલ

Older Entries