3
Dec
અશોક ચાવડા ‘બેદિલ ’
એવા વિચારમાં જ વીતે છે સફરની સાંજ;
કેવી રીતે સદી ગઈ તારા વગરની સાંજ !
દિવસો જતાં ફરી વળી ચોપાસ શૂન્યતા,
પ્હેલાં હતી ભરી ભરી તાજી કબરની સાંજ.
તું આ તરફ શું કામ આવે છે હે જિંદગી,
છે લોહિયાળ કૈંક જખમોથી નગરની સાંજ.
ખારાશ એટલે જ તો હિસ્સો છે આંખનો,
રસ્તામાં ક્યાંક આથમી મારી નજરની સાંજ.
ખોળામાં તારા આખરી શ્વાસો બીજું તો શું ?
તારા જ નામ પર હતી આ ઉમ્રભરની સાંજ.
- અશોક ચાવડા ‘બેદિલ ’
This entry was posted
on Wednesday, December 3rd, 2008 at 4:17 am and is filed under ગઝલ.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.

17 comments so far
Leave a reply