ધીમો ધીમો વરસાદ પ્રીત દે છે

No Comments

 

 

ધીમો ધીમો વરસાદ પ્રીત દે છે કોઇ ને સાદ રે ધીમો ધીમો વરસાદ
ભીના સપના ભીની રાતો મેહકી ઉઠી એની યાદ રે ધીમો ધીમો વરસાદ!

ભીંજાઈ હૈયા ની ધરતી રે શરમાયું આંખોનું આભ
ટહુકયાં રે મનના મોરલિયા રે
આંગણિયા લીલી લીલી છાબ
કે આ મૌસમ મૌજ-એ-દરિયા કોઇ નદી થઈ એમાં વહી જાઉં રે…

ધીમો ધીમો વરસાદ પ્રીત દે છે કોઇ ને સાદ રે ધીમો ધીમો વરસાદ
ભીના સપના ભીની રાતો મેહકી ઉઠી એની યાદ રે ધીમો ધીમો વરસાદ!

કોઇ જો પોતાનું હોય તો દુનિયા કેવી વ્હાલી લાગે રે…
એની હારે બે મીઠી વાત રે..
બીજું કોઈ શું માંગે રે!
એના રંગો અંગે અંગે , અંગે અંગે આવી રંગે ! હું ઉમંગે ઉમંગે હરખાઉ રે ! ધીમો ધીમો વરસાદ પ્રીત દે છે કોઇ ને સાદ રે ધીમો ધીમો વરસાદ –

– જીગરદાન ગઢવી

સ્વર : જીગરદાન ગઢવી, ઐશ્વર્યા મજમુદાર

સંગીત : જીગરદાન ગઢવી

ક્ષમા કરી દે !

No Comments

 


 
ક્ષમા કરી દે!

તોફાનને દઈને અણછાજતી મહત્તા
તું વાતનું વતેસર ના કર ક્ષમા કરી દે!
હોડીનું એક રમકડું તુટ્યું તો થઈ ગયું શું?
મોજાંની બાળહઠ છે સાગર! ક્ષમા કરી દે!

હર શ્વાસ એક મુસીબત
હર શ્વાસ એક વિમાસણ
પળ પળની યાતનાઓ પળ પળની વેદનાઓ
તારું દીધેલ જીવન મૃત્યુ સમું ગણું તો
મારી એ ધૃષ્ટતાને ઈશ્વર! ક્ષમા કરી દે!

કાંટાઓનું બિછાવી બિસ્તર કહે છે દુનિયા
પોઢી જા હસતાં હસતાં ફૂલોની સેજ માની
અર્થાત જુલ્મીઓના જુલ્મોના ઘાવ સહેવા
પહેરી ઉદારતાનું બખ્તર ક્ષમા કરી દે!

કાંટો છે લાગણીનો વજનો છે બુદ્ધિ કેરાં
તોલું છું એ થકી હું જગની દરેક વસ્તુ
હે મિત્ર! તારા દિલનો પણ તોલ મેં કર્યો છે
આવે છે એની તોલે પથ્થર ક્ષમા કરી દે!

તું એક છે અને હું એક ‘શૂન્ય’ છું પરંતુ
મારા જ સ્થાન પર છે નિશ્ચિંત જગતનાં મૂલ્યો
એથી જ ઓ ગુમાની! જો હું કહું કે તું પણ
મારી દયા ઉપર છે નિર્ભર ક્ષમા કરી દે!

સ્વરઃ પાર્થિવ ગોહિલ
રચનાઃ ‘શૂન્ય’ પાલનપુરી

મારી આંખમાં તું વહેલી સવાર સમું પડતી

No Comments

 

 

મારી આંખમાં તું વહેલી સવાર સમું પડતી,
ને ઘેરાતી રાત મને યાદ છે, ઘેરાતી રાત તને યાદ છે?
સોનેરી પોયણીઓ ઉઘડતી હોઠમાં ને
થાતું પરભાત મને યાદ છે, થાતું પરભાત, તને યાદ છે?

મારી આંખમાં તું…

ખરબચડું લોહી થતું રૂંવાટીદાર, એવું ચોમાસું ચાર ચાર નેણનું;
ધોધમાર પીંછાનો પડતો વરસાદ, ગામ આખું તણાઈ જતું વેણનું.
છાતીની ઘુમરીમાં ઘુમી ઘુમીને ક્યાંક,
ખોવાતી જાત મને યાદ છે, ખોવાતી જાત તને યાદ છે?

સૂરજ વિનાના અને છાંયડા વિનાના ધોમ તડકા સૂસવાટે હવે રાતના;
લોચનની ભાષામાં ઘટના કહેવાય અને જીવતરની ભાષામાં યાતના.
આવેલું શમણું પણ અવસર થઈ જાય એવા,
દિવસોની વાત મને યાદ છે, દિવસોની વાત તને યાદ છે?

મારી આંખમાં તું વહેલી સવાર સમું પડતી ને
ઘેરાતી રાત મને યાદ છે, ઘેરાતી રાત તને યાદ છે?…
ઘેરાતી રાત તને યાદ છે?…
ઘેરાતી રાત તને યાદ છે?…

-રમેશ પારેખ

અન હાય તમારી….

No Comments

ડો. ફિરદૌસ દેખૈયા ના સ્વરમાં

કવિના સ્વરમાં

અન હાય તમારી…….

અન હાય,તમારી જણનારીની ગાંઠે બાંધ્યા ગરથ અમોને આમ અચાનક અધવચ મુકી સઘળું લુંટી નેહ અમારો તરછોડીને ચાલ્યાં ક્યાં પરબારા?…..
અન હાય,અમારા અંગ ઉપરના સોળ હતાં શણગાર તમેતો આજ અમારા દેહ ઉપરના ખાલીપાને ક્યાં જઈને હું ખાળું આપો અર્થહિણ હુંકારા….

અન હાય,અમારા અડવા હાથોની રેખામાં તમે હતાંની કેટકેટલી જણસ ભુંસાણી અભાગણી હું કેમ કરીને મનખો મારો એકલ પંડે કાઢું?…..
અન હાય,અમારી છાતી છુંદ્યા કોડ અમારા કૈંક અભરખા કૈંક અબળખા બધું તમારી સાથ ગયુંને વધી અમારી આવરદાને કેમ કરી હું વાઢું?……

અન હાય,તમારા પડછાયાનો પગરવ મારા અંતરના ઉંબરને ઠેકી ગયો અચાનક દોટ લગાવી નજર અમારી ફળિયું ફેંદી રહી ક્યાંક ખોડાઈ…..
અન હાય,અમારી અઢળક આખી જાત ઉપર આ તમે હતાંનું સુખ હતું ને તમે હતાંની હતી દિવાલો મબલખ મારું રજવાડું આ આજ ગયું રોળાઈ…..

અન હાય,તમારી…….

– તુરી રાહુલ″ઝીલ″

એકવાર યમુનામાં આવ્યું’તુ પૂર

No Comments

 

 

એકવાર યમુનામાં આવ્યું’તુ પૂર,
મથુરાથી એકવાર માથે મુકીને કોઈ લાવ્યું’તું વાંસળીના સૂર…

પાણી તો ધસમસતા વહેતા રહે ને એમ ગોકુળમાં વહેતી થઈ વાતો;
એમ કોઈ પૂછે તો કહી ના શકાય અને એમ કોઈ ભવભવનો નાતો,
ફળિયામાં, શેરીમાં, પનઘટ કે હૈયામાં, બાજી રહ્યા છે નુપૂર… એકવાર યમુનામાં…

ઝુકેલી ડાળી પર ઝુક્યું છે આભ કંઈ, જોવામાં થાય નહીં ભૂલ;
એવું કદંબવૃક્ષ મહેંકે છે ડાળી પર, વસ્ત્રો હશે કે હશે ફૂલ,
પાણી પર અજવાળું તરતું રહે ને એમ, આંખોમાં ઝલમલતું નૂર… એકવાર યમુનામાં…

કાંઠો તો યમુનાનો, પૂનમ ગોકુળીયાની, વેણ એક વાંસળીના વેણ;
મારગ તો મથુરાનો, પીંછુ તો મોરપિચ્છ, નેણ એક રાધાના નેણ,
એવા તો કેવા ક’હેણ તમે આવ્યા કે લઈ ચાલ્યા દૂર દૂર દૂર… એકવાર યમુનામાં…

– માધવ રામાનુજ

સ્વર : નિધી ધોળકિયા

સ્વરાંકન : ડો ભરત પટેલ

મારામાંથી છટકીને તું

No Comments

 

 

 

મારામાંથી છટકીને તું
મને પરાયો ગણે !

 

ઓળખ  નામે  ચિહ્ન  હતું   ત્યાં   મૂક્યું   મોટું   મીંડું
તે   દિવસથી   પડવા   લાગ્યું    મારાપણામાં   છીંડું
હું અહીંથી ત્યાં આવું પણ
તું પણે નો પણે… મને પરાયો ગણે !

 

બની બ્હાવરા  ચપટી  આંખે તાક્યું આખ્ખું  આભ
પગપાનીથી   પાંપણ  પર્યન્ત આભ પછીથીી  ડાભ
ઝાંય ઝાંય જન્મોની ડાળો
કોરીકટ રણઝણે… મને પરાયો ગણે !

 

છળ તરંગો   છળની  ઘટના છળવત  માણી  મજા
છળમય થઈને છળથી અળગા રહેવાની આ સજા
છળપણાનો જીવ પછીથી
ફૂટતો ક્ષણે… ક્ષણે… મને પરાયો ગણે !

– સંજુ વાળા

કાવ્ય પઠન : હરીશ શાહ

… યુગને પલટાવી ગયા

No Comments

 

 

છે   ઘણાં   એવા   કે  જેઓ યુગને પલટાવી ગયા
પણ   બહુ   ઓછા છે    જેઓ પ્રેમમાં ફાવી ગયા.

દુર્દશા    જેવું  હતું   કિંતુ   સમજ     નો’તી   મને,
દોસ્તો   આવ્યા   અને  આવીને  સમજાવી   ગયા.

હું   વીતેલા દિવસો  પર   એક  નજર કરતો  હતો,
યાદ કંઈ આવ્યું નહીં – પણ આંસુઓ આવી ગયાં.

મેં લખેલો  દઈ ગયા – પોતે   લખેલો   લઈ   ગયા,
છે    હજી  સંબંધ  કે   એ  પત્ર   બદલાવી   ગયા.

‘સૈફ’  આ   તાજી કબર   પર નામ તો મારું જ છે,
પણ   ઉતાવળમાં   આ લોકો કોને  દફનાવી ગયા!

– સૈફ પાલનપૂરી

સ્વર : મનહર ઉધાસ

ભીડ નિહાળી ભડકે આંખો

No Comments

 

 

ભીડ  નિહાળી   ભડકે  આંખો
દોડે  ઊભી     સડકે    આંખો

થડકો લાગી જાય   સહજ તો
રોમે    રોમે     થડકે      આંખો

દિલસોજીની વાત શું   કરવી!
દિલ ધડકે  તો ધડકે     આંખો

ઝાકળ જળમાં પલળી પલળી
વરસે    તડકે   તડકે    આંખો

પાણી પાણી   પળમાં  કરી   દે
પથ્થરને   જો  અડકે    આંખો

દરિયાની   યે  છાતી      માથે
જઈને    હોળી  ખડકે આંખો

સળગાવી   છે   સ્નેહે ‘ઘાયલ’
કેમ   બળેે  ના  ભડકે  આંખો

– અમૃત ‘ઘાયલ’

સ્વર. : પિયુ સરખેલ

હૈયે તો છું

No Comments

 

હૈયે   તો   છું  પણ હોઠેથી ભુલાઈ  ગયેલો માણસ છું,
હું   મારા ડાબા  હાથે ક્યાંક મુકાઈ  ગયેલો માણસ છું.

સૌ જાણે   છે  કે  ચાવું છું પાન  હું હંમેશા  મઘમઘતાં,
હર પિચકારીમાં રોજ અહીં થૂંકાઈ ગયેલો  માણસ છું.

પાણીમાં પડેલા  કાગળના અક્ષર જેવા છે શ્વાસ બધા,
જીવું  છું  ઝાંખું    પાંખું હું   ભુંસાઈ ગયેલો માણસ છું.

પાણીનો છે આભાસ એવો લાગું છું સ્વયં દરિયા જેવો,
કંઈ એવી તરસથી રણ જેવું સુકાઈ ગયેલો માણસ છું.

કયારેક   એવું   પણ લાગે છે  આ વસ્તીમાં વસનારાને,
એક સાવ બજારૂ ઓરત છું ચૂંથાઈ  ગયેલો માણસ છું.

સૌ આવી ગુનાહો પોતાના કબૂલીને મનાવે છે મિસ્કીન,
કોને   કહેવું   હું   મારાથી  રિસાઈ   ગયેલો માણસ છું.

– રાજેશ વ્યાસ ‘ મિસ્કીન’

સ્વર : અમર ભટ્ટ
સ્વરાંકન : અમર ભટ્ટ

દાદાના આંગણામાં

No Comments

 

 

દાદાના આંગણામાં કોળેલા આંબાનું કૂણેરું તોડ્યું રે પાન
પરદેશી પંખીના ઊડ્યા મુકામ પછી માળામાં ફરક્યું વેરાન

ખોળો વાળીને હજી રમતા’તા કાલ અહીં સૈયરના દાવ નતા ઉતર્યા
સૈયરના પકડીને હાથ ફર્યા ફેર-ફેર, ફેર હજીય નતા ઉતર્યા
આમ પાનેતર પહેર્યું ને ઘૂંઘટમાં ડોકાયું જોબનનું થનગનતું ગાન

આંગળીએ વળગેલાં સંભાર્યા બાળપણાં, પોઢેલાં હાલરડાં જાગ્યાં કુંવારા દિવસોએ ચોરીમાં આવીને ભૂલી જવાના કોણ માંગ્યા
પછી હૈયામાં કાજળમાં સેંથામાં સંતાતું ચોરી ગયું રે કોક ભાન

– માધવ રામાનુજ

સ્વર : નિધી ધોળકિયા

સ્વરાંકન : ડો ભરત પટેલ

Older Entries Newer Entries

@Amit Trivedi