તારો મધમીઠો મહિમા, તને કેમ વિસારું મા?

No Comments

 

તારો મધમીઠો મહિમા, તને કેમ વિસારું મા?- 4

પા પા પગલી તેં શીખવાડી આંગળીએ વળગાડી
આગળ પાછળ હરતા ફરતા વ્હાલથી રહે જમાડી
મા, તું કદીય થાકતી ના
તને કેમ વિસારું મા?

તારો મધમીઠો મહિમા, તને કેમ વિસારું મા?- 2

ભૂલ કરીને તારે ખોળે માથું મૂકી રડાતું
તારી આંખનું મૂંગૂં આંસુ કહેવાનું કહી જાતું
કોઈને કેમ સમજાવું આ?
તને કેમ વિસારું મા?

તારો મધમીઠો મહિમા, તને કેમ વિસારું મા?- 2

દૂર હોય કે હોય પાસમાં હોય દેશ પરદેશ
અમૃત ઝરતી આંખ્ડી તારી આવતી યાદ હંમેશ
ઠોકર ખાઉં તો કહે: ‘ખમ્મા!’
તને કેમ વિસારું મા?

તારો મધમીઠો મહિમા, તને કેમ વિસારું મા?- 2

આંગળી તોડી ઊડતાં શીખવ્યું આભ પડે ત્યાં નાનું
‘આવજે’ કહેવા અટક્યો ત્યારનું મુખ સંભારું માનું
મુખથી કદી કહે ના: જા
તને કેમ વિસારું મા?

તારો મધમીઠો મહિમા, તને કેમ વિસારું મા?- 2

રાત પડે તું નભતારક થઈ મુજને રહેતી જોઈ
આંખનું આંસુ પવન પાલવે મા, તું લેતી લ્હોઈ

તારા હાથને જાણું મા, કહી દઉં : આ તો મારી મા
હાથ ફરી માથે ફેરવવા, મા તું આવી જા
મા, તું આવી જા….2

  • તુષાર શુક્લ

સ્વર : માયા દિપક
સ્વરાંકાન : માયા દિપક

કહો નાચતી ઝૂમતી ક્યાં જતે

No Comments

 

કહો નાચતી ઝૂમતી ક્યાં જતે,
સમંદર ત હો તે નદી ક્યાં જતે?

ન હોતેમળી રાત રાહત ભરી,
કહો આથમીને રવિ ક્યાં જતે?

અમસ્તો ઓ સંતો વિચારો જરી ,
ન હોતે અમે દિલ્લગી ક્યાં જતે?

બધા જીવ હો તે યદિ પાક તો,
બદી તું થતે શું? બદી ક્યાં જતે?

ન હો તે સમંદર સરોવર નદી,
“જલન ડૂબવા તાવડી ક્યાં જતે?

  • જલન માતરી

સ્વર : આશિત દેસાઈ
સ્વરાંકન : આશિત દેસાઈ

નર્યું પાણી જ મારા દર્દનો ઉપચાર લાગે છે

No Comments

 

નર્યું પાણી જ મારા દર્દનો ઉપચાર લાગે છે,
રડી લઉં છું, મને જ્યારે હૃદય પર ભાર લાગે છે…

દિવસ તો જિંદગીના આંખ મીચીને કપાયા પણ,
ઉઘાડી આંખથી રાતો કપાતાં વાર લાગે છે…

મને બેસી જવા કહે છે, ઊઠે છે દર્દ જ્યાં દિલમાં,
હૃદયમાં દર્દરુપે દર્દનો દેનાર લાગે છે…

હૃદયની આશને ઓ તોડનારા આટલું સાંભળ,
કમળ આ માનસરમાં ફક્ત એક જ વાર લાગે છે…

રુદનની ભીખ માગે છે પ્રસંગો જિંદગાનીના,
કરું છું દાન તેને જે મને હકદાર લાગે છે…

‘ગની વિતેલ જીવનનાં સ્મરણ તાજાં થયા આજે,
ફરી ખખડાવતું કોઈ હૃદયનાં દ્વાર લાગે છે…

– ‘ગની’ દહીંવાળા

સ્વર: પ્રહર વોરા

સ્વરાંકન : આશિત દેસાઈ

પહેલા વરસાદનું પહેલું આ બુંદ

No Comments

 

પહેલા વરસાદનું પહેલું આ બુંદ
હું ઝીલી રહી છું મારા હાથમાં


કોણ જાણે કેમ મને થાતો આભાસ
શ્યામ, ઊભા તમે છો સંગાથમાં

ભીનું આકાશ ઓઢી લીલુડી ધરતી આ
મઘમઘતો માણે બાહુપાશ

વાયરાના વિઝણે ઝૂલે મેહુલિયો
વીજલડી વીંધે આકાશ

કોણ જાણે કેમ, આવે વ્હાલમ્‌ની યાદ
આજ છલકે ચોમાસું મારી આંખમાં

ટહુકામાં મોર બની ગહેકે, એ વ્હાલમ્‌
આંખોમાં ચાતક થઈ ચહેકે, એ વ્હાલમ્‌
વરસાદે સોહે છે ભીનોછમ વ્હાલમ્‌

ને લીલીછમ લાગણીએ લજવે, એ વ્ડાલઃ

કોણ જાણે કેમ મને થાતો આભાસ
મને ઝીલી લીધી રે તમે બાથમાં
શ્યામ, ઊભા તમે છો સંગાથમાં…

  • ડો નિમા હરિભકિત

સ્વર : દર્શના ઠક્કર
સ્વરાંકન : શ્યામલ સૌમિલ મુન્શી

જીવનમાં આમ જો કે પ્રલોભન અનેક છે,

No Comments

 

જીવનમાં આમ જો કે પ્રલોભન અનેક છે,
જળમાં કમળની જેમ વિકસવાની ટેક છે.

પાંપણ ઝુકી ગઈ છે એ શરણાગતિ નથી,
સૌંદર્યની હજૂરે પ્રણયનો વિવેક છે.

આંખો ભરીને બેઠી છે દરબાર દર્દનો,
દિલમાં કોઈની યાદનો રાજ્યાભીષેક છે.

આપો હ્રદયમાં સ્થાન તો ખોટું નથી કશું,
માણસ તરીકે ‘શૂન્ય’મજાનો છે નેક છે.

એ ઓર વાત છે કે નથી મોહ નામનો,
બાકી તમારો ‘શૂન્ય’ તો લાખોમાં એક છે.”

– શૂન્ય પાલનપુરી

સ્વર : નયનેશ જાની
સ્વરાંકન : નયનેશ જાની

પહેલે વરસાદે, કેમ કરી પામવા

No Comments

 

પહેલે વરસાદે, કેમ કરી પામવા
મોસમના અઢળક મિજાજ;
ઊભા રહો તો, રાજ, આંખ ભરી જોઇ લઉં
વાદળ ને વીજના રુઆબ.

વહેલી સવારથી ઘેરાયું આભ અને
આભમાં વરતાયું આષાઢી કહેણનું
વણછુટ્યું બાણ;

ઊભા રહો તો, રાજ, માણી લઉં બે ઘડી
આકાશી રાજનાં લહાણ;
પહેલે વરસાદે, રાજ, કેમ કરી પામવા
મોસમના અઢળક મિજાજ.

વહેતી હવાને ચડે મઘમઘતું ઘેન અને
આભથી વછૂટે કેવાં મેઘભીનાં વેણનાં
રૂમઝૂમતાં વહેણ;

ઊભા રહો તો, રાજ, પૂછી લઉં કાનમાં
વરસાદી કેફની બે વાત;
પહેલે વરસાદે, રાજ, કેમ કરી પામવા
મોસમના અઢળક મિજાજ.

– નીતા રામૈયા

સ્વર : રેખા ત્રિવેદી

સ્વરાંકન : સુરેશ જોશી

તું નહીં જાણે

No Comments

 


તારા તે

કાનુડાને તું નહી જાણે રે
જાણું હું જેટલો જશોદા!
ગોકુળના મારગડે રોકિને રાધિકા,
કરતો રે દિલ કેરા સોદા!

તારા તે
આકાશે ઊડતાં પંખીને વીંધીને
પાડે છે પળમાં નીચે,
નમણી નાજુક ગોપીને બાથ ભરી
કદંબની ડાળ પર હીંચે.

તારા તે
જમનાનાં જળ મહીં મારીને ભૂસકા
ખેલે છે પ્રીતીના ખેલ.
ડૂબકી લગાવતાં લગાવતાં રાધાની
ડૂબાડે મોંઘેરી હિલ.

  • ભુપેન્દ્ર વકીલ

સ્વર : ફોરમ સંઘવી
સ્વરાંકન : સુનીલ રેવર

ઓ ગોકુળ નિવાસી

No Comments

 

ઓ ગોકુળ નિવાસી, આવો વ્યાકુળ પાસે,
ઓ ગોકુળ નિવાસી કહાન કનયા આવો વ્યાકુળ પાસે-
હુ તો તુજની પ્યાસી, ઓ ગોકુળ નિવાસી
જમના ઘાટે, ગોકુળ વાટે,
અંતર કેરી પ્રેમલ જ્વાળે
ઢૂંઠી રહી છું વાઢ ઘાઢ

ઓ ગોકુળ નિવાસી-
વુંદાવનની કુંજ ગલીમાં
શ્રાવણ વર્ષાની હેલીમાં.
ઘૂમી રહી છું નિર્જન સ્થળમાં
ઓ ગોકુળ નિવાસી-

આવી મુજની પ્યાસ છીપાવો
પ્રીતમ કહાના હાસ્ય રેલાવો
વર્ષારાતે ક્યાં તલસાવો?
ઓ ગોકુળ નિવાસી-
હુ તો મુજની પ્યાસી-

  • ભૂપેન્દ્ર વકીલ

સ્વર : શૌનક પંડયા
સ્વરાંકાન : સુનીલ રેવર

એક પંખી આવીને ઉડી ગયું

No Comments

 

એક પંખી આવીને ઉડી ગયું
એક વાત સરસ સમજાવી ગયું
એક પંખી આવીને ઉડી ગયું

આ દુનિયા એક પંખીનો મેળો, કાયમ ક્યાં રહેવાનું છે
ખાલી હાથે આવ્યા એવાં , ખાલી હાથે જવાનું છે
જેને તે તારું માન્યું તે તો , અહીંનું અહીં સૌ રહી ગયું
એક પંખી આવીને ઉડી ગયું

જીવન પ્રભાતે જન્મ થયો ને સાંજ પડે ઉડી જાતું
સાગા સંબંધી માયા મૂડી સૌ મૂકી અલગ થાતું
એકલવાયું આતમ પંખી, સાથે ના કઈ લઇ ગયું
એક પંખી આવીને ઉડી ગયું

પાંખોવાળા પંખીઓ જે ઉડી ગયા આકાશે
ભાન ભૂલી ભટકે ભવરણમાં, માયા મૃગજળના આશે
જગતની આંખો જોતી રહીને પાંખ વિના એ ઉડી ગયું
એક પંખી આવીને ઉડી ગયું

ધર્મ પૂણ્યની લક્ષ્મી ગાંઠે, સતરમાનો સથવારો
ભવસાગર તરવાની વાતે અન્ય નથી કોઈ આરો
જતા જતા પંખી જીવનનું, સાચો અર્થ સમજાવી ગયું

સ્વર : નિશા ઉપાધ્યાય

જીવનની સાંજ છે ઢળી રહી ધીરે ધીરે!

No Comments

 

જીવનની સાંજ છે ઢળી રહી ધીરે ધીરે!
મૃત્યુની “આજ” આવતી દીસે ધીરે ધીરે!

મારી આ દશા પર દયા ના લાવશો સ્વજન!
મારાંથી વાઝ્‌ ખૂદ હું આવું ધીરે ધીરે!

બેસો, હે મિત્રો! સાંભળો મારી દુ:ખી કથા!
અંતરનો આ અવાજ આવતો ધીરે ધીરે!

ગુસ્સો તમારાં દોષ પર ના થાય એટલે
બદલ્યો મિજાજ મેં જૂઓ કેવો ધીરે ધીરે!

સંબંધની તિરાડ સાંધવી નથી સહેલ!
જખ્મોનો રાઝ પામતો ‘રવિ’ ધીરે ધીરે!

  • રવિ ઉપાધ્યાય,

સ્વરકાર : પ્રકાશ ઉપાધ્યાય

સ્વર : પુરુષોત્ત્તમ ઉપાધ્યાય

Older Entries

Contact Us On WhatsApp @Amit Trivedi