ભલે ઊગયા ભાણ અંધારું ઓઢીને જુવો ધરણી છે પોઢી એમાં પ્રગટી ને પૂરો તમે પ્રાણ 
લખકોટી કિરણોની અંગૂલીએથી પ્રગટાવી કોડિયાંની વાટ…..

તારે પગલે પગલે પ્રગટે કુમકુમવરણું પ્રભાત….

હજરા હજૂર એક દેવ તું જગમાં છૂપેલાં જેનાં એંધાણ
તનમાં અંધારું મનમાં અંધારું, અંધારું ચારે કોર

તારા વિના કોઈને મારગ ન સૂઝે પોતેજ પોતાના ચોરદિલડે દિલડે દીવડો પ્રગટાવી સહુને સન્મતિ દ્યો ભગવાન……


-અવિનાશ વ્યાસ

સ્વર : સુમન કલ્યાણપુર

Sharing is caring!