લેવા ગયો જો પ્રેમ તો વહેવાર પણ ગયો

No Comments

 

 

લેવા ગયો જો  પ્રેમ  તો  વહેવાર  પણ  ગયો,
દર્શનની ઝંખના હતી, અણસાર  પણ  ગયો.

એની  બહુ   નજીક   જવાની   સજા   છે  એ,
મળતો હતો જે   દૂરથી સહકાર   પણ   ગયો.

રહેતો   હતો  કદી   કદી   ઝુલ્ફોની   છાંયમાં,
મારા નસીબમાંથી  એ   અંધકાર  પણ  ગયો.

સંગતમાં જેની સ્વર્ગનો  આભાસ  હો   ખુદા,
દોઝખમાં કોઈ એવો  ગુનેગાર   પણ   ગયો ?

એ    ખુશનસીબ  પ્રેમીને  મારી  સલામ  હો,
જેનો સમયની સાથે  હ્રદયભાર  પણ   ગયો ?

એ પણ છે સત્ય એની ઉપર  હક  નથી  હવે,
એવુંય  કંઈ  નથી  કે  અધિકાર   પણ   ગયો.

સાકી છે સ્તબ્ધ  જોઈ નશાની અગાઢ ઊંઘ,
પીનારા   સાથે    કામથી પાનાર   પણ ગયો.

કેવી     મજાની    પ્રેમની    દીવાનગી   હશે !
કે જ્યાં ‘મરીઝ’ જેવો   સમજદાર  પણ  ગયો

-‘મરીઝ’

સ્વરઃ ઉદય મઝુમદાર
સ્વરાંકન : ઉદય મઝુમદાર

જાશું જઈને કાળની ગરદન ઝુકાવશું

No Comments

 

 

જાશું   જઈને   કાળની     ગરદન    ઝુકાવશું,
સંસાર   પરથી   જુલ્મની   હસ્તી   મિટાવશું.

જવાળાઓ   ઠારશું       ને   ફૂલો   ખિલાવશું,
જગને   અમારા   પ્રેમનો   પરચો     બતાવશું.

કમજોરથી    અમે   નથી   કરતા   મુકાબલો;
કોણે   કહ્યું   કે   ‘મોતથી    પંજો     લડાવશું ?’

મૃગજળને   પી જશું  અમે  ઘોળીને  એક  દી,
રણને   અમારી  પ્યાસનું   પાણી    બતાવશું.

ચાલે છે ક્યાં  વિરોધ  વિના  કોઈ  કારભાર ?
ભરશું  જો   ફૂલછાબ  તો  કાંટા  ય  લાવશું !

ડૂબેલ માની   અમને    ભલે   બુદબુદા   હસે,
સાગર   ઉલેચશું   અને     મોતી     લુંટાવશું.

આખી  સભાને   સાથમાં  લેતા  જશું   અમે;
અમને  ઉઠાડશો    તો   કયામત   ઊઠાવશું.

બળશે નહીં  શમા તો જલાવીશું  તનબદન !
જગમાં અખંડ જ્યોતનો  મહિમા નિભાવશું.

માથા  ફરેલ   શૂન્યના   ચેલા   છીએ    અમે,
જ્યાં  ધૂન  થઈ   સવાર  ત્યાં  સૃષ્ટિ રચાવશું.

― શૂન્ય પાલનપુરી

સ્વર : ડો. પાર્થ ઓઝા
સ્વરાંકન : સંજય ઓઝા

આપણાં જ જીવતરની આપણી જ વારતામાં

No Comments

 

 

આપણાં જ જીવતરની આપણી જ વારતામાં
આપણે જ રાજા અને રાણી.
ખાધું પીધું ને પછી મોજ કીધી કહીયે તો
થઇ જાતી પરીની કહાણી.

પરીઓના દેશનું નામ સ્વપ્નનગરી
એ નગરીના રહેવાસી આપણે
ઇચ્છાના નામ ધરી પસ્તાયા એવાં
કે સૂકવવા જઇ બેઠાં તાપણે
સમજણના સીમાડા ઓળંગ્યા બાદ
ગાંડાતૂર થઇ કીધી ઊજાણી.

હોળી હલેસાં ને પાણીનું રણ
અને ડમરી સમ હિલ્લોળે એના લ્હેરે
લથબથતા ભીંજાતાં નખશિખ ફૂંક
હવે શમણેરી વેશ જુઓ પહેરે
હાંફતાં હરણ સમા કિનારે પહોંચ્યા
ત્યાં આવી તું અંકમાં સમાણી.

– ગૌરવ ધ્રુવ,

સ્વર : આસિત દેસાઇ. હેમા દેસાઇ

તમે આકાશી સૂરજનો ઝળહળ

No Comments

 

 

તમે આકાશી સૂરજનો ઝળહળ અવતાર
અમે પાછલી તે રાતના તારા
તમે દરિયાની સમજણનો ઘેરો વિસ્તાર
અમે આછેરી ઝરણાની ધારા

તમે શબ્દોમાં પોઢેલા મખમલીયો અર્થ
અમે પ્રશ્નો, ઉદ્ગાર ને વિરામ
તમે પળવાર પહોંચવાના સીધા રસ્તા,
અમે રસ્તામાં આવતા મુકામ

તમે કાગળ પર લાગણીની ખળખળતી ધાર
અમે હાંસિયાના જાણે કિનારા
તમે ચંદનના ઝાડવેથી ઝરતી સુગંધ
અમે સુક્કા તે બાવળની ડાળ

તમે આભ લગી જવાની ઉંચી કેડી
અમે કેડીનો ઉતરતો ઢાળ
તમે બાગના એ ફૂલોનો જાણે શણગાર
અમે માટીના કૂંડા ને ક્યારા

તમે શ્રધ્ધાની ઝળહળતી સોનેરી જ્યોત
અમે કોડિયામાં અંધારું ઘોર
તમે શબરીના હોઠ પર મલકતું નામ
અમે શબરીના ચાખેલા બોર

તમે મંદિરની સંમુખ છો ઝાલર રણકાર
અમે દૂર રહી વાગતા નગારા

– મુકેશ જોષી

સ્વર : નયનેશ જાની
સ્વરાંકન :નયનેશ જાની

ખાલી કૂવે કોશ ચલાવી

No Comments

 

 

ખાલી કૂવે. કોશ. ચલાવી   હવે  અમે તો થાક્યા રે,
અરે! અમારે તળિયે કોરાં ઝરણ-ઝાંઝવાં જાગ્યાં રે.

ખેતર મોટાં, ખેડ ઘણેરી,
બીજ ઊંચેરાં વાવ્યાં રે;
ગગન થકી નહીં અમરત ઉતર્યા
ઊગતામાં   મૂરઝાયાં રેઃ

ખાલી હાથે અમે  જ  અમને અદકા ભારે લાગ્યા રે.
અરે! અમારે તળિયે કોરાં ઝરણ-ઝાંઝવાં જાગ્યાં રે.

મનના મારગ ખૂંદતાં ખૂંદતાં,
બોર રૂપાળાં મળિયાં રે;
જયારે ચાખ્યાં ત્યારે જાણ્યું,
નકરા   એમાં  ઠળિયારે :

ખાલીપામાં   ખોવાયા  જલ  ઊંડે  અમને વાગ્યાં રે
અરે! અમારે તળિયે કોરાં ઝરણ-ઝાંઝવાં જાગ્યાં રે.

– ચંદ્રકાન્ત શેઠ

સ્વર : અમર ભટ્ટ
સ્વરાંકન : અમર ભટ્ટ

ભાઈ રે, આપણા દુ:ખનું કેટલું જોર ?

No Comments

 

 

ભાઈ રે, આપણા દુ:ખનું કેટલું જોર ?
નાની એવી જાતક વાતનો મચવીએ નહિ શોર !

ભારનુ વાહન કોણ બની રહે?
નહી અલૂણનું કામ, આપણ તો બડભાગી,
ખમીરનું આજ ગવાય રે ગાન;
સજલ મેઘની શાલપે સોહે રંગધનુષની કોર.
ભાઈ રે, આપણા દુ:ખનું કેટલું જોર ?

જલભરી દ્રગ સાગર પેખે,
હસતી કમળફૂલ, કોકડું છે પણ રેશમનું,
એનું ઝીણું વણાય દુકૂલ;
નિબિડ રાતના કાજળ પાછળ પ્રગટે અરુણ ભોર.
ભાઈ રે, આપણા દુ:ખનું કેટલું જોર ?

આપણે ના કંઈ રંક,
ભર્યોભર્યો માંહ્યલો કોશ અપાર;
આવવા દો જેને આવવું આપણે, મૂલવશું નિરધાર;
આભ ઝરે ભલે આગ, હસી હસી ફૂલ ઝરે ગુલમ્હોર.
ભાઈ રે, આપણા દુ:ખનું કેટલું જોર ?

– રાજેન્દ્ર શાહ

સ્વર : હરિહરન
સ્વરાંકન : અજીત શેઠ

સખી મારા આંસુ

No Comments

 

 

સખી મારા આંસુના સાથિયે બેસીને કાગડો બોલ્યા કરે રે લોલ
ફળિયે લીલીછમ નાગરવેલ્ય કે ઝરઝર કંકુ ઝરે રે લોલ.

કંકુ નીતરે રેલમછેલ કે શેરીયું રાતી રાતી રે લોલ,
સખી મને આવું તે આવડ્યું ક્યાંથી કે નીસરું ગાતી ગાતી રે લોલ

સખી મારી રાતે હથેળિયું વચ્ચે પાતળોક રેલો પડ્યો રે લોલ
ગામલોક ટોળે વળીને કાંઈ પૂછે કે દરિયો ક્યાંથી જડ્યો રે લોલ

સખી હું તો જઈ મા’દેવને પારે ચપટીક છાંયો મેલું રે લોલ,
કે દેવતા મારે તે ફળિયે મો’રી છે છાંયડી પ્હેલુંવ્હેલું રે લોલ

– રમેશ પારેખ

સ્વર : અમર ભટ્ટ

સ્વરાંકન : અમર ભટ્ટ

પુત્ર નાનો

No Comments

 

હતો હું   સૂતો  પારણે   પુત્ર   નાનો,
રડું છેક  તો  રાખતું   કોણ   છાનો ?
મને દુ:ખી દેખી દુ:ખી કોણ  થાતું ?
મહા  હેતવાળી  દયાળી  જ  મા તું.

સૂકામાં  સુવાડે ભીને  પોઢી  પોતે,
પીડા પામું  પંડે તજે  સ્વાદ તો  તે;
મને સુખ   માટે  કટુ  કોણ  ખાતું ?
મહા હેતવાળી  દયાળી  જ મા તું.

લઈ છાતી  સાથે  બચી કોણ  લેતું ?
તજી તાજું  ખાજું  મને કોણ  દેતું ?
મને કોણ મીઠાં મુખે   ગીત ગાતું ?
મહા હેતવાળી દયાળી જ  મા તું.

પડું કે ખડું તો ખમા આણી વાણી,
પડે    પાંપણે   પ્રેમનાં  પૂર   પાણી;
પછી કોણ  પોતાતણું   દૂધ   પાતું ?
મહા હેતવાળી દયાળી  જ  મા તું.

મને કોણ કે’તું  પ્રભુ  ભક્તિ જુક્તિ,
ટળે તાપ-પાપ, મળે જેથી  મુક્તિ;
ચિત્તે રાખી ચિંતા  રૂડું કોણ ચા’તું,
મહા હેતવાળી દયાળી  જ  મા તું.

તથા આજ તારું   હજી   હેત તેવું,
જળે માછલીનું   જડ્યું  હેત   તેવું;
ગણિતે ગણ્યાથી  નથી તે ગણાતું,
મહા  હેતવાળી  દયાળી જ મા તું.

અરે ! એ  બધું શું ભલું  જૈશ ભૂલી,
લીધી ચાકરી  આકરી  જે અમૂલી;
સદા દાસ થૈ વાળી આપીશ સાટું,
મહા હેતવાળી દયાળી જ  મા તું.

અરે !   દેવતા  દેવ  આનંદદાતા !
મને ગુણ  જેવો   કરે  મારી માતા;
સામો વાળવા જોગ  દેજે  સદા તું,
મહા હેતવાળી  દયાળી  જ મા તું.

શીખે  સાંભળે  એટલા છંદ આઠે,
પછી પ્રીતથી  જો કરે  નિત્ય પાઠે;
રાજી  દેવ  રાખે  સુખી સર્વ   ઠામે,
રચ્યા  છે  રૂડા  છંદ   દલપતરામે.

– દલપતરામ

ક્યાંક નાચતી કોયલ

No Comments

 

 

આસ્વાદ : ડો સુનીલ જાદવ

 

ક્યાંક નાચતી કોયલ સાજણ ક્યાંક બોલતા મોર
વાટ નીરખતી વાટે પાક્યાં લીલા પીળા બોર

અંધારામાં મબલક વાવી
વણકીધેલી વાતુ
એકલતાને ભાંગી રહ્યો
જેમ ટીપે કો ધાતુ

અજવાળુ ઘુરકે છે જાણે બેઠો આદમખોર
ક્યાંક નાચતી કોયલ સાજણ ક્યાંક બોલતા મોર

ચકલુ ફરકે એય હવે તો  
સહી શકે ના કાન
મનની મૃત ધરા પર ખરતા
કુણેકુણા પાન

વાટ નીરખતી આંખે વાવ્યા લીલે લીલા થોર
ક્યાંક નાચતી કોયલ સાજણ ક્યાંક બોલતા મોર

– ડો.નરેશ સોલંકી

સ્વર : ગાર્ગી વોરા
સ્વરાંકન : ડો ભરત પટેલ

મજબૂરી કેવી ડાળની

No Comments

 

 

મજબૂરી   કેવી  ડાળની, બટકી ય  ના શકે
એનાં   ખરેલાં   પાનને  અડકી ય  ના   શકે

એવા છે  ચ્હેરા   કૈંક   જે  છૂટે   ન  દ્રષ્ટિથી,
ભીતે   છબિની   જેમ  તે   ટકી  ય ના   શકે

વહેતી રહી અવાજની  સરવાણીઓ ભીતર,
કંઠે   ડૂમો   છે   એવો  કે  ત્રબકી ય ના શકે

કાયમ   ખૂલી  રહે  છે   પ્રતીક્ષાની   ટેવથી,
આંખો  હવે તો  ઊંઘમાં  ઝબકી ય ના શકે

આજે  દ્વિધાનો  પંથ   ચરણને   નડી  ગયો,
આગળ વધી શકે નહીં,અટકી  ય  ના  શકે

આંખોને દોસ્ત, આજ. નદી કઈ રીતે કહું?
જો આવે ઘોડાપૂર તો છલકી  ય  ના  શકે!

– મનોજ ખંડેરિયા

સ્વર : આલાપ દેસાઈ
સ્વરાંકન : અમર ભટ્ટ

Older Entries

Contact Us On WhatsApp @Amit Trivedi