પાંદડું કેવી રીતે પીળું થયું

No Comments

 

 

 

પાંદડું   કેવી   રીતે   પીળું      થયું    કોને    ખબર ?
એટલે    કે   ઝાડ   માંથી શું    ગયું    કોને   ખબર ?

શહેર   પર   ખાંગી   થઈ વરસી પડી આખી વસંત,
એક જણ નખશીખ ઉજ્જડ રહી ગયું કોને ખબર ?

શાહીમાંથી  આમ  કાં   ઢોળાય   છે   તારાં સ્મ્રણ્ ?
એને મારું એક મન ઓછું પ  ડ્યું ?   કોને   ખબર ?

સ્વપ્નમાં વહેતી’તી  નહેરો   તારા   ચહેરાની   સત્ત,
ને   સવારે   આંખમાંથી   શું   વહ્યું ?   કોને ખબર ?

માછલીએ એકદા  જળને   પૂછ્યું, તું   કોણ   છે ?
એનો ઉત્ર શોધવા જળ ક્યાં   ગયું,   કોને   ખબર ?

મેં  અરીસાને   અમ્સ્તો   ઉપલક   જોયો,   ‘રમેશ’,
કોણ  એમાંથી મને   જોતું    રહ્યું,   કોને   ખબર ?

– રમેશ પારેખ

સ્વર : અનિકેત ખાંડેકર

… વ્હાલ વાવી જોઈએ

No Comments

 

 

 

ચાલને,   માણસમાં  થોડું વ્હાલ વાવી જોઈએ,
ને પછીથી વાડ   થઈ   વેલા   ટકાવી   જોઈએ.

બસ   બને તો   એક  દીકરાને મનાવી જોઈએ,
એ રીતે   ઘરડાંઘરો   ખાલી   કરાવી   જોઈએ.

કેવી   રીતે જળ  અહીં આંસુ બને તે જાણવા,
વ્હાલસોયી  દીકરી ઘરથી   વળાવી   જોઈએ.

કાખઘોડી લઈ અહીં ચાલે નહીં સંબંધ,  દોસ્ત,
એકબીજાના   ખભે   એને  ચલાવી   જોઈએ.

બહુ સરળતાથી જગત જીતી જવાતું હોય છે,
આપણી આ જાતને પહેલાં  હરાવી   જોઈએ.

– ગૌરાંગ ઠાકર

સ્વર : વિભુ જોષી
સ્વરાંકન : વિભુ જોષી

ડંખે છે દિલને

No Comments

 

 

ડંખે છે દિલને કેવી, એક અક્ષર  કહયા વિના,
રહી જાય છે જે વાત,સમય પર કહયા વિના…

ઊર્મિ પૃથક પૃથક છે, કલા છે    જુદી  જુદી,
સઘળું કહી રહ્યો છું, વિધિસર   કહ્યા  વિના…

કેવા  જગતથી    દાદ. મેં   માંગી    પ્રકાશની,
હીરાને જે રહે  નહીં,   પથ્થર   કહ્યા   વિના…

લાખો સિતમ ભલે હો, હજારો  જુલમ ભલે,
રહેવાય છે ક્યાં આપને  દિલબર કહ્યા  વિના…

– મરીઝ

સ્વર : નયનેશ જાની
સ્વરાંકન : નયનેશ જાની

જરા અંધાર નાબૂદીનો

No Comments

 

 

જરા  અંધાર   નાબૂદીનો,   દસ્તાવેજ  લઇ આવ્યો;
અરે! લો આગિયો, સૂરજથી થોડું તેજ લઇ આવ્યો.

’તમે છો’ એવો ભ્રમ, ફિક્કો ન  લાગે  એટલા   માટે,
તમારી શક્યતામાં, બસ હું થોડો ભેજ લઇ  આવ્યો.

હતો   મર્મર   છતાં  પર્ણો, અનુભવતાં’તાં એકલતા,
પવન જઇ રાતરાણીથી, મહેંકની સેજ લઇ આવ્યો.

પ્રથમ ટપકું શું છાતીમાં, પછી  તો  મેઘધનુષ  આખું,
તમે જે રંગ પૂર્યા લોહીમાં, હું   એ  જ લઇ આવ્યો.

– શોભિત દેસાઇ

સ્વર : આલાપ દેસાઈ

નિસ્બત છે અમારે ધરતીથી

No Comments

 

 

 

 

નિસ્બત છે અમારે ધરતીથી, તુજ   સ્વર્ગનું   વર્ણન    કોણ   કરે ?
ઘર-દીપ    બુઝાવી   નાંખીને,    નભ-દીપને   રોશન  કોણ    કરે ?

જીવનમાં મળે છે જ્યાં જ્યાં દુ:ખ, હું જાઉં છું ત્યાં ત્યાં દિલપૂર્વક
મારાથી   વધુ   મુજ    કિસ્મતનું,   સુંદર   અનુમોદન  કોણ  કરે ?

વીખરેલ   લટોને      ગાલો   પર, રહેવા દે  પવન,   તું    રહેવા  દે
પાગલ   આ    ગુલાબી  મોસમમાં, વાદળનું  વિસર્જન કોણ કરે ?

આ   વિરહની  રાતે   હસનારા, તારાઓ    બુઝાવી   નાખું   પણ,
એક   રાત   નિભાવી   લેવી   છે, આકાશને     દુશ્મન  કોણ  કરે ?

જીવનની   હકીકત  પૂછો    છો ?   તો  મોત   સુધીની રાહ જુઓ
જીવન તો  અધૂરું   પુસ્તક    છે, જીવનનું    વિવેચન. કોણ   કરે ?

લાગે   છે    કે    સર્જક  પોતે  પણ કંઇ શોધી  રહ્યો  છે દુનિયામાં
દરરોજ   નહિતર   સૂરજને,    ઠારી    ફરી   રોશન  કોણ    કરે ?

– સૈફ પાલનપુરી

સ્વર અને સ્વરાંકન : શ્યામલ સૌમિલ મુન્શી   

 

 

અમારા તડપવાનું

No Comments

 

 

અમારા તડપવાનું   કારણ સ્મરણ છે;
અને રોજ  મરવાનું કારણ  સ્મરણ છે.

નથી આગ    જેવું    કશું   જિંદગીમાં,
અમારા સળગવાનું કારણ  સ્મરણ છે.

નદી હું સરજવા ગયો તો   બન્યું  રણ,
હવે ત્યાં ભટકવાનું કારણ   સ્મરણ છે.

બધું સર્વસામાન્ય   છે   એ    ગલીમાં,
છતાં ત્યાં અટકવાનું કારણ સ્મરણ છે.

ઘણાં રોજ ગઝલો લખે છે સ્મરણમાં,
ઘણાંનું ન લખવાનું કારણ  સ્મરણ છે.

-પ્રમોદ અહિરે

સ્વર : સૌનક પંડયા

સ્વરાંકન : સુનીલ રેવર

ફુલ કેરા સ્પર્શથી

No Comments

 

 

ફુલ કેરા સ્પર્શથી  પણ    દિલ  હવે   ગભરાય છે,
એને રુઝાયેલા    ઝખ્મો યાદ  આવી    જાય  છે,

કેટલો   નજીક   છે  આ     દુરનો    સંબંધ  પણ,
હું હસું  છું એકલો   એ    એકલા   શરમાય   છે.

કોઈ     જીવનમાં    મરેલા    માનવીને   પુછજો,
એક  મૃત્યૃ   કેટલા   મૃત્યૃ   નિભાવી  જાય    છે.

આ  વિરહની   રાત   છે   તારીખનું   પાનું   નથી,
અહીં દિવસ બદલાય તો આખો યુગ બદલાય છે.

એક    પ્રણાલીકા   નિભાવું છું, લખું છું  ‘સૈફ’ હું,
બાકી   ગઝલો   જેવું જીવન હવે ક્યાં જીવાય છે

– ‘સૈફ’ પાલનપુરી

સ્વર : ધનાશ્રી પંડિત
સ્વરાંકન :પુરૂષોત્તમ ઉપાધ્યાય

આવ્યાં હવાની જેમ

No Comments

 

 

આવ્યાં હવાની જેમ અને ઓસરી ગયાં,
શો શૂન્યતાથી જામ સપનનો ભરી ગયાં !

વીતી ગઈ એ વેળ, હવે અહીં કશું નથી,
સ્મરણો ય આવી આવીને પાછાં ફરી ગયાં !

હું શું કરું જ્યાં કંઠ જરી ય ખૂલતો નથી,
ગીતો તો કેટલું ય અરે કરગરી ગયાં !

તારા ગયાં પછી ન બન્યું કંઈ નવું અહીં,
અધઊઘડી બે છીપથી મોતી ઝરી ગયાં !

જોઈ અટૂલી મ્હેંક સમય પૂછતો ફરે –
‘ફોર્યાં અહીં જે ફૂલ તે ક્યારે ખરી ગયાં !’

વાતો રહી ગઈ એ કસુંબલ મિજાજની,
એ ઘેન,એ ઘટા,એ ઘૂંટ, સહુ સરી ગયાં !

એની ખીણો મહીં જ સમય ખૂંપતો ગયો,
શબ્દો અજાણતા જે તમે કોતરી ગયાં!

– રાજેન્દ્ર શુકલ

સ્વર : બંસરી ભટ્ટ
સ્વરાંકન : હરેશ બક્ષી

બાઇજી! તારો બેટડો મુંને ઘડી ઘડીમાં ખીજવે.

No Comments

 

 

બાઇજી! તારો બેટડો મુંને ઘડી ઘડીમાં ખીજવે.

હું મૂઇ રંગે શામળી ને લાડ માં બોલવા જઉં,
હાલતાં ચાલતાં બોલ વ્હાલપના પરણ્યાજીને કઉં.
બાઇજી! તારો બેટડો મુંને કોયલ કહીને પજવે!
બાઇજી! તારો બેટડો મુંને ઘડી ઘડીમાં ખીજવે.

જરાક અમથી ભૂલ ને પછી પરણ્યો મારે મ્હેણું,
આંસુનાં ઝરણાંની સાથે ભવનું મારે લેણું.
બાઇજી! તારો બેટડો મારી આંખે ચોમાસું ઊજવે!
બાઇજી! તારો બેટડો મુંને ઘડી ઘડીમાં ખીજવે.

મોલ ભરેલા ખેતરમાં નહીં પતંગિયાનો પાર,
નજરું નાં અડપલાંનો છે મહિમા અપરંપાર !
બાઇજી! તારો બેટડો મારા ગાલ ને છાના ભીંજવે!
બાઇજી! તારો બેટડો મુંને ઘડી ઘડીમાં રીઝવે !

– લાલજી કાનપરિયા

સ્વર :અનાલ કઠિયાર
સ્વરાંકન : દક્ષેશ ધૃવ

મને એવી રીતે કઝા યાદ આવી,

No Comments

મને એવી     રીતે. કઝા    યાદ   આવી,
કોઈ   એમ    સમજે  દવા  યાદ  આવી.

નથી કોઈ દુ:ખ  મારા    આંસુનું  કારણ,
હતી  એક   મીઠી   મજા   યાદ   આવી.

જીવનના કલંકોની જ્યાં વાત    નીકળી,
શરાબીને     કાળી    ઘટાા  યાદ  આવી.

હજારો      હસીનોના     ઈકરાર.  સામે,
મને  એક   લાચાર    ‘ના’  યાદ   આવી.

મોહબ્બતના દુ:ખની એ અંતિમ હદ છે,
મને     મારીી  પ્રેમાળ  મા  યાદ   આવી.

કબરના  આ   એકાંત,  ઊંડાણ, ખોળો,
બીજી   કો   હુંફાળી જગા  યાદ આવી.

સદા   અડધે   રસ્તેથી   પાછો  ફર્યો છું,
ફરી એ  જ ઘરની  દિશા   યાદ   આવી.

કોઈ અમને ભૂલે  તો   ફરિયાદ   શાની!
’મરીઝ’   અમને કોની સદા યાદ આવી?

-’મરીઝ’

સ્વર: જગજીત સિંહ

Contact Us On WhatsApp @Amit Trivedi